3.5/5
Διαβάζοντας το Love Unwritten της Lauren Asher, σκέφτηκε ότι δεν είναι η πιο πρωτότυπη ιστορία ( πλούσιος, συναισθηματικά κλειστός πατέρας, προσλαμβάνει για νταντά μια νεαρή γυναίκα που κουβαλά τη δική της ευαισθησία και τραύματα) αλλά ο τρόπος που η Asher στήνει τη σχέση των ηρώων της είναι αληθινός και τρυφερός, χωρίς να γίνεται μελό.
Η Ellie είναι ένας χαρακτήρας που δεν γίνεται να μη συμπαθήσεις. Έχει αυτή την αθόρυβη δύναμη που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να φανεί. Ο Rafael, από την άλλη, είναι πιο σκληρός και δύσκολος, αλλά η σταδιακή του απογύμνωση, όσο αφήνεται στη σχέση του με την Ellie και τον γιο του, ήταν πολύ συγκινητική. Δεν είναι «εύκολος» χαρακτήρας, και γι’ αυτό μου άρεσε περισσότερο. Δεν μεταμορφώνεται μαγικά, αλλά αλλάζει με τρόπο που δείχνει πόσο επηρεάζεται από την παρουσία της Ellie και αυτό το βρήκα πολύ όμορφο.
Ο μικρός Nico όμως ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση. Δεν ήταν εκεί μόνο για να προχωρήσει την πλοκή ήταν χαρακτήρας με υπόσταση, σκέψη και καρδιά. Η σχέση του με την Ellie είχε βάθος, και πολλές φορές με έκανε να σταματήσω το διάβασμα και να πω «μα τι γλυκό». Υπήρχαν κομμάτια που με συγκίνησαν, αλλά και άλλα που με ενόχλησαν, συγκεκριμένα όταν κάποιες στιγμές που ένιωθα πως οι ήρωες δυσκολεύονταν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους ουσιαστικά αλλά τα ρομαντικά βιβλία πάντα βάζουν το miscommunication trope για το δράμα. Παρόλα αυτά, η χημεία τους είναι εκεί, ακόμα και στις σιωπές.
Η Asher ξέρει να χτίζει συναισθηματική ένταση, και αν και το βιβλίο θα μπορούσε να είναι λίγο πιο σύντομο, δεν βαρέθηκα. Ένιωθα πως έμπαινα στον κόσμο τους, και αυτό είναι για μένα πάντα το πιο σημαντικό σε μια ιστορία.
Αν σου αρέσουν τα slow-burn, οι χαρακτήρες που κουβαλούν βάρος αλλά μαθαίνουν να το μοιράζονται, και οι ιστορίες που μιλούν για την οικογένεια, τη συγχώρεση και τη δεύτερη ευκαιρία, τότε αυτό το βιβλίο αξίζει την προσοχή σου.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!