Ο Άιζακ ήταν μόλις τριών ετών όταν η Χάννα ξαναπαντρεύτηκε. Ο δεύτερος σύζυγός της, ένας ιερέας με το όνομα Μπάρναμπας Σμιθ, δεν καλόβλεπε το αγοράκι που τον κοιτούσε με βλέμμα εχθρικό πίσω από τα φουστάνια της μαμάς του, κι έπεισε τη Χάννα πως θα ήταν καλύτερα ο μικρός να έμενε στο Γούλσθορπ και όχι μαζί τους. Έτσι, ο μικρούλης Άιζακ χωρίστηκε από τη μαμά του όταν εκείνη μετακόμισε σε άλλη γειτονική πόλη με τον σύζυγό της για να κάνει μαζί του μια καινούρια οικογένεια. Μεγάλωσε με την ομίχλη της μοναξιάς να τυλίγει ολοένα και πιο ασφυκτικά την καρδιά του. Χωρίς μάνα και χωρίς πατέρα, παρά μόνο με την ψυχρή και λιγομίλητη γιαγιά, με την οποία ένιωθε ξένος, για χρόνια παρέμενε απροσδιόριστα θυμωμένος με τους ανθρώπους κι απογοητευμένος από τον εαυτό του. Το βαρίδι εκείνης της απόρριψης ασήκωτο, τον γέμισε με τόση θλίψη που δεν ξέφτισε από μέσα του ποτέ σε όλη τη ζωή του.