Για την Ελλάδα το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα σημαδεύτηκε από την είσοδό της στο ευρώ και την ευφορία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, την επισφάλεια της οικονομικής κρίσης και το brain drain, την έμφαση στην επιτελεστικότητα και στις έμφυλες ταυτότητες. Οι πρώτες δεκαετίες του τρέχοντος αιώνα ήταν ιδιαίτερα δυναμικές και ανατρεπτικές, καθώς επιβλήθηκαν οι ψηφιακές τεχνολογίες και κυριάρχησαν η εικόνα και η κοινωνική δικτύωση, με αποτέλεσμα να υπάρξουν αρκετές ανακατατάξεις όσον αφορά τη γραφή, την ανάγνωση και την επικοινωνία.

Στόχος του βιβλίου είναι να χαρτογραφήσει τις τάσεις και τις εξελίξεις στη νεοελληνική λογοτεχνία σε σχέση με τις διεθνείς λογοτεχνικές και θεωρητικές αναζητήσεις, καθώς και το νέο εκδοτικό και ψηφιακό τοπίο, με συμβολές ειδικών από διαφορετικούς χώρους (λογοτεχνία, κριτική, θεωρία, δημοσιογραφία, κοινωνική δικτύωση, ακαδημαϊκό και εκδοτικό χώρο). Τα κείμενα του τόμου κινούνται σε διάφορα επίπεδα: το βιοπολιτικό (φεμινισμός, queer, κρίση, μεταπολιτική, σύνορα και μετανάστευση), το επικοινωνιακό/διδακτικό (μαθήματα δημιουργικής γραφής, κοινωνική δικτύωση), το θεσμικό (πολιτική βιβλίου, προβολή στο εξωτερικό) και το τεχνολογικό/φιλοσοφικό (τεχνητή νοημοσύνη), επιδιώκοντας έναν διαθεματικό και πολυσχιδή διάλογο, στον οποίο διαφορετικές γενιές καταθέτουν τις απόψεις και τις εμπειρίες τους.