Μια επιστημονική επανάσταση χωρίς «βόμβες» στα θεμέλια του παλιού καθεστώτος και χωρίς «Στρατηγό» να συντονίζει τους «βομβιστές», μάλλον δεν γίνεται. Και η κβαντική επανάσταση τα είχε όλα. Τον Αλβέρτο Αϊνστάιν, τον μεγαλύτερο βομβιστή του 20ού αιώνα, και τον επίσης μεγάλο βομβιστή Νιλς Μπορ, ο οποίος έγινε ταυτόχρονα ο Στρατηγός της! Ο μέντορας της δεύτερης γενιάς επαναστατών, Χάιζενμπεργκ, Πάουλι και Ντιράκ, χάρις στους οποίους η επανάσταση είχε ένα θριαμβευτικό φινάλε. Κατέληξε στην πιο επιτυχημένη επιστημονική θεωρία όλων των εποχών· την κβαντομηχανική.

Είναι όμως πράγματι τόσο αλλόκοτη αυτή η θεωρία ώστε κανείς να μην την καταλαβαίνει; Κι αν ναι, πώς συμβαίνει ότι η κβαντομηχανική εξήγησε τον κόσμο μας από τα βάθη του μικρόκοσμου έως τις εσχατιές του σύμπαντος, αλλά είναι και η κινητήρια δύναμη της αλλαγής του μέσω μιας συνεχιζόμενης τεχνολογικής επανάστασης χωρίς προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία; Κι αν όντως η κβαντομηχανική είναι τόσο επιτυχημένη, γιατί ο Αϊνστάιν στάθηκε τόσο κριτικά απέναντί της;

Και ήταν πράγματι τόσο σημαντική αυτή η διαμάχη ώστε να φιγουράρουν τα παρατσούκλια «Βομβιστής» και «Στρατηγός» και στον τίτλο του βιβλίου; Ποιο ρόλο έπαιξαν οι υπόλοιποι επαναστάτες και ποια ήταν τα χαρακτηριστικά της ζωής και της προσωπικότητάς τους που αξίζει να γνωρίζουμε; Γιατί ο Ντιράκ, αυτό το λαϊκό παιδί από το Μπρίστολ, ήταν τόσο λιγομίλητος ώστε να έχει οριστεί ως μονάδα ομιλητικότητας το Ντιράκ, όπου ένα Ντιράκ ίσον μία λέξη την ώρα;

Στον αιώνα μας ποιες είναι οι μεγάλες προκλήσεις; Θα αντέξει η κβαντομηχανική τη σύγκρουσή της με τη γενική θεωρία της σχετικότητας ή μια νέα επιστημονική επανάσταση θα είναι ξανά αναγκαία; Μήπως ο Αϊνστάιν δεν είπε ακόμα την τελευταία του λέξη και η αναμέτρησή του με τον Μπορ και την κβαντομηχανική θα συνεχιστεί και στον 21ο αιώνα; Αν ερωτήματα όπως τα παραπάνω σας κινούν το ενδιαφέρον, τότε τούτο το βιβλίο θα έχει κάτι να σας πει.