Το έτος 381 μ.Χ., ο Θεοδόσιος, αυτοκράτορας της ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εξέδωσε ένα διάταγμα με το οποίο απαιτούνταν από όλους τους υπηκόους του να υπογράψουν την πίστη στην Αγία Τριάδα του Πατέρα, Υιού και Αγίου Πνεύματος. Αυτό το διάταγμα καθόρισε την χριστιανική ορθοδοξία και έθεσε τέλος σε μια ζωντανή και ευρεία συζήτηση σχετικά με τη φύση της Θεότητας, ανακηρύσσοντας όλες τις άλλες ερμηνείες ως αιρετικές. Για πρώτη φορά σε χίλια χρόνια ελληνικής-ρωμαϊκής цивλοποίησης, η ελεύθερη σκέψη καταπιέστηκε χωρίς αμφιβολία. Παρ' όλα αυτά, αυτή η πολιτική επανάσταση, που είχε σκοπό να φέρει εσωτερική συνοχή σε μια αυτοκρατορία υπό απειλή από το εξωτερικό, έχει απαλειφθεί από την ιστορική καταγραφή. Αντιθέτως, ισχυρίζεται ότι η χριστιανική εκκλησία είχε φτάσει σε μια συναίνεση σχετικά με την Τριάδα, η οποία προκηρύχθηκε στη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381 μ.Χ. Σ' αυτό το καινοτόμο νέο βιβλίο, ο Φρίμαν υποστηρίζει ότι το διάταγμα του Θεοδόσιου και η επακόλουθη καταπίεση του παγανισμού όχι μόνο έφεραν το τέλος της ποικιλίας θρησκευτικών και φιλοσοφικών πεποιθήσεων σε όλη την αυτοκρατορία, αλλά δημιούργησαν και πολλές θεολογικές προβλήματα για την εκκλησία, που παραμένουν άλυτα. Ο Φρίμαν καταλήγει ότι το έτος 381 μ.Χ. αποτέλεσε 'ένα σημείο καμπής που ξέχασαν οι καιροί'.