Τα "Μετά τα Φυσικά" του Αριστοτέλη είναι ένα έργο που εξαρχής σηματοδοτεί το περιεχόμενό του: «πάντες άνθρωποι του ειδέναι ορέγονται φύσει». Ο άνθρωπος ως γένος, όλοι οι άνθρωποι, έχουν την ακατάπαυστη όρεξη να γνωρίσουν, να αποκτήσουν γνώση του κόσμου αλλά και της δικής τους φύσης.

Το κυνήγι αυτό της γνώσης, είτε επιστημονικής είτε φιλοσοφικής, οδηγεί στο μεγάλο ερώτημα περί των πρώτων αρχών και αιτίων των πραγμάτων, αντικείμενο του Βιβλίου Β΄ των Μεταφυσικών. Η μεθοδολογία της αναζήτησης και η αποφυγή της άπειρης αναδρομής δίνονται στο Βιβλίο Α΄ έλαττον.

Η αναζήτηση των πρώτων αρχών οδηγεί αναπόφευκτα στη διερεύνηση της φύσης του ενός καθώς και στην πρωταρχική εναντίωσή του προς το πλήθος, αντικείμενο του Βιβλίου Ι΄. Συμπληρωματικά δίνονται και τα 2 πρώτα Κεφάλαια του Βιβλίου Κ΄, επειδή αυτά επανέρχονται στα ζητήματα του Βιβλίου Β΄. Τέλος, δίνονται σε Παράρτημα οι ορισμοί του ενός στο Βιβλίο Δ΄ των Μεταφυσικών.

ΖΗΤΡΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΖΗΤΡΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ