Οι προσδοκίες έφαγαν αυτό το Single Malt....Προέρχεται απο ένα αποστακτήριο που ήταν μέχρι πρότινος το βορειότερο ηπειρωτκο (πλεόν υπάρχει και ένα πιο βόρεια 2 χιλιόμετρα αν δεν κάνω λάθος). Ο μύθος του έχει να κάνει με το απομακρυσμένο της περιοχής και τον έντονα θαλασσινό του χαρακτήρα (τον οποίο εγω δεν βρήκα πουθενα όπως ας πούμε σε ενα Highland park η ενα Talisker η ακόμη και ενα Jura αλλα ας θεωρήσουμε οτι αυτά είναι νησιωτικά). Αρα εδω έχουμε να κάνουμε ξεκάθαρα με ενα ηπειρωτικό ουισκύ και μάλιστα μια σχετικά αδύναμη εκδοχή τύπου Speyside. Αρωματικά είνα πολύ εκπλεπτισμένο, ΚΑΘΟΛΟΥ αλκοολικό με έντονο butterscotch που σε προδιαθέτει πειρισσότερο για κάτι ισχυρότερο. Ξεκάθαρες νότες καραμέλας και butterscotch με το τελευταίο να ξεκινάει ξεκάθαρα την γευστική παλέτα....και μετά παφ....και χάνεται....έρχονται κίτρινα άνθη και λεμονόχορτο πολύ δυναμικά και τελειώνει με μία σοκολάτα γάλακτος πολύ light απο αυτές που δεν υπάρχουν με λίγο γάλα και πολύ κακάο. Ενδιαφέρον και πολύπλοκο , έχει διχάσει πολύ τους ειδικούς , θα έλεγα οτι μαλλον πάσχει απο διπολισμό απο την χρόνια απομόνωση του αποστακτήριου. Για να εκτιμηθεί θα πρέπει να υπάρχει πολύ εμπειρἰα (που εγώ δεν διαθέτω) και αντιλαμβάνομαι πλήρως γιατί οι ειδικότεροι είναι τόσο διχασμένοι. Σίγουρα ξεκινήστε απο άπου αλλού και φροντίστε να είναι τουλάχιστον διψήφιος ο αριθμός απο single malts που έχετε δοκιμάσει πρίν. Θα μπορύσε κάλλιστα να είναι ενα Ιαπωνίκο blend στο μπουκάλι και να μην το καταλάβεις ποτέ. Ιδιαίτερο και για αυτο παίρνει 4 αστέρια, αν το δοκίμαζα πρώτο θα ήταν στα 3 νομίζω οτι θα το αγοράζω συνέχεια ως to go bottle μετα απο χρόνια για να αντικαταστήσω ας πούμε το καθημερινό Glenfiddich 12