«Μα που να χάθηκε, πριν από λίγο το είδα» ρώτησε το νυχτεριδομπαμπά τον Πελοπίδα η Ελπίδα, η όμορφη μακρυμαλλούσα νυχτερίδα.

«Ποιο έχασες, Ελπίδα μου, και κρύβεσαι και κλαις πίσω απ` τα μακριά σου τα μαλλάκια;»

«Έχασα το ροζ, το χνουδωτό, το πιο ωραίο απ` όλα μου τα κοκαλάκια».