Σε μια ηλιόλουστη πόλη, γεμάτη χαρούμενα παιδιά και πολύχρωμα Σχολεία, ένας απρόσμενος επισκέπτης θα προσπαθήσει να κρύψει τα χαμόγελά τους και να μετατρέψει τους μαθησιακούς χώρους σε άψυχες αίθουσες που θυμίζουν φυλακές.

Θα τα καταφέρει ή οι μαθητές και οι δάσκαλοι θα κάνουν την επανάστασή τους; Θα μπορέσει ο άγνωστος άντρας να κατανοήσει την αξία της ελεύθερης έκφρασης; Θα επανέλθουν ξανά το γέλιο και η χαρά στα πρόσωπα των παιδιών;

Αυτή η ιστορία θέλει να μας υπενθυμίσει ότι η διαδικασία της εκπαίδευσης δεν χρειάζεται αυστηρούς και μονότονους κανόνες, αλλά αντιθέτως πρέπει τα παιδιά να αναπτύσσουν ελεύθερα τις δεξιότητές τους, να εκφράζουν με θάρρος τις απόψεις τους και να λειτουργούν πάντα με πνεύμα ομαδικότητας και αλληλεγγύης. Μήπως τελικά το παιχνίδι και η ενασχόληση με τις Τέχνες δείχνουν τον δρόμο προς την αληθινή γνώση;

*Περιέχει αφήγηση στα ελληνικά και αγγλικά όπως και ένα τραγούδι με QR code.