Ο θαυματουργός όσιος Πατάπιος και το πανηγύρι στη Μονή των Αιγυπτίων
Η μνήμη του οσίου Παταπίου τελούσαν στη Μονή των Αιγυπτίων οι μοναχοί και είχαν στην εορτή ένα σπουδαίο επίσκοπο και λαμπρό θεολόγο: τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ανδρέα, που ήταν προικισμένος με ταλέντο ποιητικό κι έγραφε έξοχους εκκλησιαστικούς ύμνους. Ο ιερός αυτός άνδρας κοιμήθηκε το 740. Η σύναξη για τον όσιο Πατάπιο ήταν επιβλητική: πολλοί κληρικοί, μοναχές και μοναχοί, άντρες και γυναίκες της μεγάλης πρωτεύουσας, της Κωνσταντινούπολης. Γιατί πολλοί στην Κωνσταντινούπολη γνώριζαν τα θαύματά του και προσκυνούσαν μ’ ευλάβεια το άφθορο λείψανό του. Και το μεγαλύτερο θαύμα του Όσίου ήταν η αφθορία του τιμίου του σώματος. Είχε τόσο μεγάλη αγάπη για τον Θεό και τόσο αγία βιοτή, ώστε ο Θεός έκρινε καλό να χαριτώσει το ιερό του λείψανο με αφθορία, να μη λιώσει δηλαδή. Και ακόμα περισσότερο, έκρινε ο Θεός καλό να παρηγορεί, να ενισχύει τους πιστούς μέσω του άφθορου λειψάνου του Οσίου. Οι άνθρωποι το κατάλαβαν γρήγορα και έσπευδαν να το προσκυνήσουν και να παρακαλέσουν, ώστε να μεσιτεύσει στον Κύριο, για να τους βοηθήσει στις αρρώστιες και στις δυσκολίες της ζωής.
Στην πανήγυρη λοιπόν, στις 8 Δεκεμβρίου, ήταν παρών και ο μεγάλος υμνογράφος Ανδρέας Κρήτης. Το ιερό λείψανο φυλασσόταν στο ναό του Προδρόμου. Ήταν ο κεντρικός ναός του μεγάλου μοναστηριού, που όλοι το γνώριζαν ως Μονή των Αιγυπτίων, γιατί το ίδρυσε ο ασκητής Πατάπιος, που ήρθε από την Αίγυπτο. Ο ιερός άνδρας, όπως θα δούμε κατωτέρω, εγκαταστάθηκε στην έρημη τότε περιοχή των Βλαχερνών, κοντά στο παράλιο τείχος, στον έκτο λόφο της Κωνσταντινούπολης.