Η Μπούλετ, ντι-τζέι τη δεκα­ετία του ’80 και έκτοτε πα­ντα­χού απούσα, ξεβρά­ζεται ανα­πά­ντεχα από την άμπω­τη της ζωής στο σπί­τι όπου σή­μερα συγκα­τοι­κούν οι δύο της κόρες και ο γαμ­πρός της, ένας σύγ­χρο­νος ζεν πρεμιέ.

Αντι­μέ­τωπη με τον μη­τρικό ρόλο που δεν εκ­πλή­ρωσε, κα­λείται να γνω­ρίσει απ’ την αρχή τους οικείους-ξένους της, να απο­λο­γηθεί (ή και όχι) για όλα όσα την καθι­στούν και όλα όσα δεν την καθιστούν μάνα.

Φωτισμένα με τα νέον χρώματα μιας μυ­θο­ποιη­μένης δε­καε­τίας, ένα φθαρτό τώρα και ένα άφθαρτο τότε απο­τε­λούν τα δύο ξε­χω­ριστά τέμπο που μπερ­δεύονται μα­γικά στην play­list μιας fault­less μη­τρό­τητας. Μιας θεα­τρι­κής ιστο­ρίας που αν­τλεί την αρ­χική της έμ­πνευ­ση από τη «Φθι­νο­πω­ρινή Σο­νάτα» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.