Στην Αμμόχωστο, στο νοσοκομείο. Ζω. Ανασαίνω. Με πόνους αφόρητους στο πόδι μου, μα ανασαίνω. Αυτό έχει σημασία. Είχε διαλυθεί όλος ο μηρός μου, ώρες πάσχιζαν οι γιατροί να τον σιάξουν, και πάλι δεν ήταν σίγουροι. Αίμα είχα χάσει μπόλικο, μα ευτυχώς δεν είχε χτυπηθεί η μηριαία αρτηρία, έτσι μου είπαν, ειδάλλως δε θα προλάβαινα ούτε μέχρι την πόρτα του νοσοκομείου να φτάσω εκείνο το τρομερό βράδυ. Ναι. Ζω. Ανασαίνω. Κι αυτό μονάχα έχει σημασία. Τρία μερόνυχτα παραληρούσα. Τρία μερόνυχτα ζούσα ξανά και ξανά τον ίδιο εφιάλτη. Κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια μου, ίσως κι όταν ανοιχτά τα είχα, πάντα εκεί βρισκόμουν, στον συνοικισμό των Πολυκατοικιών, στον τόπο της τραγωδίας και της οδύνης. Μπρος μου τους έβλεπα. Τους άντρες με τις μάσκες και τα όπλα. Τον πατέρα μου, τον Κωνσταντή. Τον αδερφό μου, τον Γιάννη. Ορθούς. Κι ύστερα σωριασμένους. Κάθε φορά. Ακόμη και μετά το χειρουργείο. Με είχαν κουβαλήσει οι ποδοσφαιριστές και οι άνθρωποι του Προμηθέα απ’ τη συνοικία των Πολυκατοικιών. Είχαν φέρει αυτοκίνητο, με ξάπλωσαν στην πίσω θέση και μ’ έτρεξαν στο νοσοκομείο της Αμμοχώστου. Πολλά δε θυμόμουν, είχα χαμένες τις αισθήσεις μου. Μόνο να ρωτάω ήθελα. Ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα να ρωτάω. Αν ζούνε ή χαθήκαν. Κανείς δε μου αποκρινόταν.
19
39
€
20 Coins
Για να κερδίσεις τα Skroutz Coins, γίνε μέλος του Skroutz Plus και αποδέξου τους όρους του προγράμματος επιβράβευσης.
Παράδοση
έως Πέμ, 23 Ιουλ
7,90 €
μεταφορικά
Τα μεταφορικά καθορίζονται από το κατάστημα, το οποίο αναλαμβάνει και την αποστολή
Από
New Edition Store
