Ένα σημαντικό μέρος της ύλης του εργατικού δικαίου ρυθμίζεται από το ενωσιακό δίκαιο, κυρίως μέσω οδηγιών. Βασικές έννοιες του εργατικού δικαίου, όπως η αμοιβή, ο χρόνος εργασίας, η μεταβίβαση επιχείρησης, οι ομαδικές απολύσεις κ.ά, είναι έννοιες του ενωσιακού δικαίου, τις οποίες ερμηνεύει αυθεντικά το Δικαστήριο της Ένωσης, στο πλαίσιο προδικαστικών ερωτημάτων που τίθενται από τα εθνικά δικαστήρια.

Χωρίς τη σε βάθος γνώση του Ευρωπαϊκού Εργατικού Δικαίου, όπως αυτό διαμορφώνεται μέσα και από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης, ο εφαρμοστής του δικαίου αδυνατεί να αντιμετωπίσει ερμηνευτικά ζητήματα που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή εθνικών διατάξεων που μεταφέρουν στο εσωτερικό δίκαιο διατάξεις του ενωσιακού δικαίου.

Στο διάστημα που παρήλθε από την προηγούμενη έκδοση παρατηρήθηκε μια πλούσια παραγωγή νομολογιακού υλικού σε όλες σχεδόν τις θεματικές ενότητές του, η οποία παρουσιάζεται και αναλύεται στο πλαίσιο της νέας αυτής έκδοσης. Στόχος και της παρούσας έκδοσης είναι να παρουσιάσει και να αναλύσει με τρόπο συστηματικό, και όσο το δυνατόν πλήρη, τη νομολογία του ΔΕΕ στα επιμέρους ζητήματα που αντιμετωπίζει.

Συγχρόνως γίνεται αναφορά στις εθνικές διατάξεις που εφαρμόζουν δίκαιο της Ένωσης, εξετάζοντας και τη συμβατότητά τους με το ενωσιακό δίκαιο. Εκτός από την αντιμετώπιση νέων ζητημάτων, όπως αυτών που σχετίζονται με την απόσπαση εργαζομένων, και όλα τα ζητήματα που αντιμετωπίσθηκαν στην προηγούμενη έκδοση έτυχαν νέας επεξεργασίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη σχετική νομολογία και θεωρία.

Αυτό κατέστησε αναγκαία τη σημαντική αύξηση της ύλης της παρούσας έκδοσης σε σχέση με την προηγούμενη. Με το παρόν περιεχόμενο, το έργο εξασφαλίζει στον εφαρμοστή του δικαίου μια εις βάθος γνώση της νομολογίας του Δικαστηρίου της ΕΕ, αποτελώντας έναν πολύτιμο οδηγό για την ερμηνεία τόσο του ενωσιακού όσο και του εθνικού δικαίου.