Δυο λόγια μόνο
Έχουν κουραστεί πια τα μάτια μας τον τελευταίο καιρό, έχει γονα-
τίσει η ψυχή μας. Βαρυθυμιά, καταχνιά κι αποξένωση γύρω μας.
Μια εποχή άλλη γύρευα για το επόμενο μυθιστόρημά μου, μια
εποχή να ψιθυρίσει γλυκά στην καρδιά μου, παρά τις δοκιμασίες
της βιοπάλης και του μόχθου που μπορεί να κουβαλούσε στη ράχη
της. Με ανοιχτές πόρτες κι ανοιχτές αγκαλιές. Με χέρια απλω-
μένα, με χείλη που γελούσαν και μάτια που δάκρυζαν. Με πρό-
σωπα που κοιτούσαν με θέρμη και γνοιάση άλλα πρόσωπα, κι όχι
πανάκριβες, παγερές οθόνες. Αυτή τη γλυκόπικρη μα ανθρώπι-
νη εποχή γύρευα να στήσω στις σελίδες μου λέξη τη λέξη. Να
νιώσω τα βάσανα και τις χαρές της, να τη ζήσω ξανά, σαν μια
ασπρόμαυρη ελληνική ταινία που χίλιες φορές την έχεις δει, κι
όμως, χίλιες φορές θα την ξανάβλεπες. Σ’ αυτές τις τόσο μακρι-
νές μα και τόσο κοντινές μέρες ήθελα να χαθώ. Μ’ αυτές τις τό-
σο μακρινές, μα και τόσο κοντινές ζωές να ονειρευτώ.
Τούτο το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, αγαπητοί αναγνώ-
στες, είναι περισσότερο μια μυθοπλασία, παρά μια ιστορική ανα-
παράσταση.
Αθήνα, 1966 Η πλατεία Ηρώων, η οδός Ήβης, η οδός Νυμφών, τόποι και δρόμοι σαν όλους τους τόπους και δρόμους της Αθήνας, μικροί, ασήμαντοι, λυπημένοι, τυραννικοί, μα κι απέραντα τρυφεροί. Έχουν πολλή σκόνη, πολύ βάσανο, πολλές γυναίκες, πολλά παιδιά, πολλή φασαρία και πολλή σιωπή.
Σ’ αυτούς τους δρόμους γεννιούνται και πεθαίνουν οι επιθυμίες και τα όνειρα των ανθρώπων που έρχονται κάθε δειλινό με το γλυκό αεράκι και χάνονται κάθε αυγή με τη θλιβερή σειρήνα της φάμπρικας.
Οι ελπίδες του νεαρού Λουκά, η νοσταλγία του ξεπεσμένου «Κόμη», ο αδιέξοδος έρωτας του μεσόκοπου Αγησίλαου, η γονατισμένη ζωή της εργάτριας Αργυρούλας, ο σκληρός Βλάσης και η εξαπατημένη Φρόσω, η απογοήτευση της Άννας που ικετεύει για δυο λέξεις τρυφερές, ο φιλότιμος Σπύρος κι ο γοητευτικός Αλέκος που την πολιορκούν, αλλά κι η θεατρίνα, ο χαφιές, ο τραμπούκος, οι παπατζήδες, οι πόρνες, οι ιδρωμένοι άντρες στα μηχανουργεία και οι γυναίκες που βρίζονται στα κεφαλόσκαλα, προτού αγκαλιαστούν και σταυροφιληθούν ξανά αλλάζοντας λόγια συγγνώμης κι αγάπης.
Ζωές γλυκές και ζωές φαρμακωμένες, αξιοπρεπείς και μικρόψυχες, τραχιές και τρυφερές. Άλλες εύκολες, άλλες δύσκολες, άλλες ακύμαντες κι άλλες φουρτουνιασμένες. Ζωές ασπρόμαυρες, γρατζουνισμένες, φθαρμένες, μα και ζωές ανυπόφερτα νοσταλγικές.
Διάβασε ένα απόσπασμα
Κατασκευαστής
Οδηγοί Προϊόντος
- Συγγραφέας
- Θοδωρής Παπαθεοδώρου
- Εκδότης
- Ψυχογιός
- Εκδότες
- Ψυχογιός
- Είδος
- Ιστορικό Μυθιστόρημα
- Υπότιτλος
- Μυθιστόρημα
- Εξώφυλλο
- Μαλακό
- Αριθμός σελίδων
- 560
- Ημερομηνία Κυκλοφορίας
- 11/2014
- Έτος έκδοσης
- 2014
- Διαστάσεις
- 14x21 cm
- ISBN-13
- 9786180108569
Σημαντική πληροφορία
Τα δεδομένα αυτά συλλέγονται από τις επίσημες σελίδες των προϊόντων. Επιβεβαίωσε τα στοιχεία πριν προχωρήσεις στην τελική αγορά. Εάν παρατηρήσεις κάποιο πρόβλημα μπορείς να το αναφέρεις εδώ.