Ένα όμορφο βιβλίο προς ανάγνωση, το οποίο δεν αφορά την ψυχαναλυτική τεχνική, αλλά είναι απόδειξη της ζεστής ενσυναίσθησης και της ανθρωπιστικής άποψης του Erich Fromm για τους ασθενείς του. Παρά το γεγονός ότι θεωρείται εξαιρετικός κοινωνικός σχολιαστής, ο Fromm ήταν πρώτα και κύρια ένας από τους σπουδαίους ψυχαναλυτές της εποχής μας. Αυτές οι μεταθανάτιες γραφές συνδυάζουν δύο πτυχές της σκέψης του Fromm, δείχνοντας πώς επηρεάστηκε από τη φροϊδική θεωρία και όπως την τροποποίησε με τη δική του ανθρωπιστική οπτική. Για τον Fromm, η ουσία της ψυχολογικής υγείας προέκυπτε από την πολύπλοκη αλληλεπίδραση και την σύγκρουση που προκαλείται από τη συνάντηση των Irrational και Rational τμημάτων της προσωπικότητας. Στα γραπτά του, συχνά ασκούσε κριτική στην ψυχανάλυση, αλλά επεσήμανε ότι αυτό γινόταν μόνο για να αποτραπεί η επιδείνωση της πρακτικής της ψυχανάλυσης. Πίστευε ακράδαντα ότι η ανάλυση υπήρχε 'όχι για να θεραπεύσει ασθένειες αλλά για να βοηθήσει την εσωτερική ελευθερία ενός ατόμου'. Αυτή η έκδοση, που τιμά τα τριάντα χρόνια από την πρώτη αγγλική δημοσίευση του The Art of Listening, ανακατευθύνει την προσοχή στον Fromm ως αναλυτή και δάσκαλο της τέχνης της ακρόασης, και περιλαμβάνει μια ενημερωμένη εισαγωγή από τον επιμελητή Rainer Funk.