Στην μεταπολεμική Ευρώπη, η διαμαρτυρία ήταν παντού. Και στις δύο πλευρές του Σιδηρού Παραπετάσματος, από το Παρίσι έως την Πράγα, από το Μιλάνο έως τη Βρότσλαβ, οι κοινοί άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, αγωνιζόμενοι για έναν καλύτερο κόσμο. Οι προσπάθειές τους κορυφώθηκαν πιο δραματικά το 1968 και το 1989, όταν μαζικά κινήματα σάρωσαν την Ευρώπη και ε rewrote την ιστορία της.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν, ο Joachim C. Häberlen υποστηρίζει ότι εμφανίστηκαν νέα κινήματα που άλλαξαν τη φύση της διαμαρτυρίας. Η ενεργοποίηση μετακινήθηκε πέρα από τις παραδοσιακές διαδηλώσεις, περιλαμβάνοντας καταλήψεις, "happenings" και κατασκήνωση σε πυρηνικούς σταθμούς. Οι άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν μέσω των τρόπων που ντύνονταν, της μουσικής που άκουγαν, των ερωτικών τους συντρόφων, και των κλαμπ όπου χόρευαν όλη τη νύχτα. Νέα κινήματα γεννήθηκαν, όπως ο αντιρατσισμός, η απελευθέρωση των γυναικών, η απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων και ο οικολογισμός.

Μερικοί από αυτούς τους αγώνες πέτυχαν, ενώ άλλοι απέτυχαν. Αλλά, επιτυχείς ή μη, η ιστορία τους προσφέρει μια ματιά σε δρόμους που δεν ακολουθήθηκαν, σε μέλλοντα που δεν πραγματοποιήθηκαν. Οι ιστορίες στο βιβλίο του Häberlen μας προσκαλούν να φανταστούμε διαφορετικά μέλλοντα: να αγωνιστούμε, να αποτύχουμε και να προσπαθήσουμε ξανά. Σε μια εποχή που μας λένε ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές, μας δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει και άλλος δρόμος.

Σελίδες: 512, Διαστάσεις: 13.1x13.1cm