Ο Γάλλος ιστορικός Ιωσήφ είναι ο κορυφαίος Ιουδαίος ιστορικός της ελληνιστικής-ρωμαϊκής εποχής. Γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ γύρω στο 37 μ.Χ., προερχόμενος από οικογένεια υψηλής καταγωγής. Υπήρξε φιλόσοφος και γνώριζε καλά τη ιουδαϊκή νομολογία και την ελληνική λογοτεχνία. Μετά από την αποστολή του στη Ρώμη για να υποστηρίξει κάποιους Ιουδαίους ιερείς, επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ και το 66 μ.Χ. επιχείρησε να αποτρέψει την επανάσταση κατά της Ρώμης, διαχειριζόμενος τις υποθέσεις της Γαλιλαίας. Στις αναταραχές που ακολούθησαν, συνεργάστηκε με τον Ευστάθιο και ήταν παρών κατά την πολιορκία της Ιερουσαλήμ από τον Τίτο, απολαμβάνοντας ευνοϊκές μεταχειρίσεις από τους αυτοκράτορες.

Η κυριότερη ιστορική του συμβολή είναι τα έργα του, «Ιστορία του Ιουδαϊκού Πολέμου» και «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες». Το έργο «Ιστορία του Ιουδαϊκού Πολέμου» περιλαμβάνει επτά βιβλία και καλύπτει την περίοδο από το 170 π.Χ. μέχρι το δικό του χρόνο, ενώ έχει γραφτεί αρχικά στα Αραμαϊκά και στη συνέχεια έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά από τον ίδιο. Οι «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες» περιλαμβάνουν είκοσι βιβλία και αναφέρονται από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι το 66 μ.Χ. Η έκδοση της Loeb Classical Library περιλαμβάνει τα έργα του Ιωσήφ σε δεκατρία τόμους, καθώς και την αυτοβιογραφία του και την πραγματεία του «Κατά Απίωνος».

Σελίδες: 448, Έτος Έκδοσης: 0101, Διαστάσεις: 10.8x10.8cm.