Γλυκόρριζα κομμένη (Liquiritiae nat radix conc, Licorice root nat cut). Επίσης γνωστή ως γλυκόριζα, ρεγκολίτσα και αγλυκόριζα, είναι βαθύρριζο ποώδες πολυετές φυτό με πτερωτά φύλλα και ύψος που φτάνει τα 2 μέτρα. Τα άνθη της παρουσιάζουν ποικιλία χρωμάτων (άσπρα, κίτρινα, μωβ, μπλε) και ο καρπός είναι ξηρός διαρρηκτός χέδρωπας.

Ιστορία: Είναι γνωστή εδώ και χιλιάδες χρόνια. Στην κινέζικη ιατρική χρησιμοποιείται εδώ και 3000 χρόνια και θεωρείται ότι ανανεώνει τον οργανισμό. Αναφορές υπάρχουν και από τον Θεόφραστο, ο οποίος έγραφε για τη δράση της στη δίψα, ενώ οι αρχαίοι Έλληνες την χρησιμοποίησαν για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Συστατικά: Η γλυκόριζα περιέχει γλυκοσίδια (γλυκυρριζίνη και γλυκυρριζινικό οξύ), σαπωνίνες, φλαβονοειδή, πτητικό έλαιο, κουμαρίνες, ασπαριγίνη και οιστρογόνες ουσίες. Χαρακτηρίζεται από γλυκιά γεύση λόγω της γλυκοριζίνης.

Ιδιότητες: Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, αντιφλεγμονώδες και ήπιο υπακτικό. Έχει θετική δράση στο ενδοκρινικό σύστημα και μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της γλυκόζης του αίματος. Είναι ωφέλιμη σε περιπτώσεις γαστρίτιδας, πεπτικού έλκους, καταρροής, βρογχίτιδας και βήχα.

Χρήση: Συνιστάται η σωστή δοσολογία, με μέγιστη ημερήσια δόση 10 γραμμάρια. Η γλυκόριζα για τις βρογχικές παθήσεις μπορεί να συνδυάζεται με το Βήχιο ή το Μαρούβιο, ενώ για γαστρικά προβλήματα με Αλθαία, Σύμφυτο και Σπειραία. Ετοιμάζεται ως αφέψημα με μισό έως ένα κουταλάκι της ρίζας σε ένα φλιτζάνι νερό, σιγοβράζοντας για 10-15 λεπτά.

Προσοχή! Απαγορεύεται η χρήση από εγκύους και από άτομα που λαμβάνουν φάρμακα με βάση την διγοξίνη. Συνιστάται να αποφεύγεται η κατανάλωση κατά την υπέρταση και για διάστημα μεγαλύτερο των 6 εβδομάδων. Η χρήση του φυτού απαιτεί τη συμβουλή ειδικού.