«Άγριο είναι το αυτοφυές λουλούδι που ριζώνει ακόμη και σε ακατάλληλο χώμα, που αναπτύσσεται ακόμη και σε αντίξοο περιβάλλον».

Διηγήματα βουτηγμένα στη σκοτεινά γοητευτική ατμόσφαιρα των φιλμ νουάρ, εκτεθειμένα στην αιχμηρότητα των ταινιών του νεορεαλισμού... Ελλειπτική, ενίοτε κρυπτική γραφή... ρυθμός κοφτός, ενίοτε ασθματικός... άτεγκτη αυθεντικότητα... λυρικές πινελιές... εικόνες σαν πλάνα του Tourneur, του Fritz Lang, του πρώιμου Visconti...

Η συγγραφέας μάς μεταφέρει με τα φτερά της φαντασίας της σε κόσμους ερεβώδεις, στα μύχια του μυαλού των πρωταγωνιστών, στα άδυτα της ψυχής τους, εκεί όπου υφέρπει η βία, καταστροφική αλλά και λυτρωτική, άλογη αλλά όχι αναίτια... Ωστόσο η πλάνη διαλύεται, η εθελοτυφλία αχρηστεύεται, οι παραισθήσεις εξαφανίζονται όταν η δίψα τους για επικοινωνία, δικαιοσύνη και ελευθερία γίνει πλέον αφόρητη... Τότε θα συμβεί η αφύπνιση...