Μια βαθιά αναφερόμενη εργασία δημοσιογραφίας που εξερευνά τις υποσχέσεις και τους κινδύνους της παγκόσμιας μικροχρηματοδότησης, διηγούμενη μέσα από τα μάτια εκείνων που εργάζονται στη μικρή δανειοδότηση και των γυναικών δανειοληπτών στη Σιέρα Λεόνε, Δυτική Αφρική.

Στη μέση της δεκαετίας του 1970, ο Μοχάμεντ Γιουνους, ένας Αμερικανοτραφής Μπαγλαντεσιανός οικονομολόγος, συνάντησε μια φτωχή γυναίκα που κατασκεύαζε σκαμνιά και χρειαζόταν χρήματα για να επεκτείνει την επιχείρησή της. Σε μια πράξη που αποτελεί την αρχή της μικροχρηματοδότησης, ο Γιουνους δάνεισε 27 δολάρια σε 42 γυναίκες, ελπίζοντας ότι η μικρή πίστωση θα τους βοηθούσε να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Σύντομα, η Τράπεζα Γκράμιν γεννήθηκε και οι πολύ μικρές, αλλά συχνά με υψηλά επιτόκια δάνεια για φτωχούς ανθρώπους αυξήθηκαν. Το 2006, ο Γιουνους και η Τράπεζα Γκράμιν κέρδισαν το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για το έργο τους στην καταπολέμηση της φτώχειας μέσω δανεισμού.

Ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα με αυτή την ιστορία. Υπάρχουν αυξανόμενες ανησυχίες ότι αυτά τα μικρά δάνεια είναι εξίσου πιθανό να θάψουν τους φτωχούς ανθρώπους στο χρέος όσο είναι να τους βγάλουν από τη φτώχεια, με τους δανειολήπτες να αντιμετωπίζουν συνέπειες όπως φυλάκιση και αναγκαστικές πωλήσεις γης. Πολλοί έχουν αναφερθεί ότι έχουν διαπράξει αυτοκτονία.

Τι συνέβη; Εκανε η μικροχρηματοδότηση λάθος στροφή, ή ήταν η μικροχρηματοδότηση ελαττωματική από την αρχή;

Το We Are Not Able to Live in the Sky είναι μια ιστορία για απροσδόκητες συνέπειες, τυφλή αισιοδοξία και τις δεκαετίες μακροχρόνιες επιπτώσεις φαινομενικά μικρών πολιτικών επιλογών, ριζωμένες στις ιστορίες γυναικών δανειοληπτών στη Σιέρα Λεόνε. Η Κάρντας-Νέλσον ρωτά: Τι συμβαίνει όταν μια μόνο, χρηματοοικονομικά επικεντρωμένη λύση στην παγκόσμια ανισότητα αγνοεί τους πραγματικούς παράγοντες της φτώχειας; Ποιος έχει να κερδίσει και, πιο σημαντικά, ποιος μένει πίσω;

Σελίδες: 400, Διαστάσεις: 15.3x15.3cm