Σε αυτήν την προκλητική νέα εργασία, ο ιστορικός Justin M. Jacobs αμφισβητεί την ευρέως αποδεκτή πεποίθηση ότι πολλά από τα θησαυρούς των δυτικών μουσείων αποκτήθηκαν μέσω ιμπεριοκρατικής αρπαγής και κλοπής. Η αφήγηση επανεξετάζει την υποτιθέμενη ανήθικη προέλευση των δυτικών συλλογών, προ advocating για μια λεπτομερή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα αντικείμενα έφτασαν στις δυτικές ακτές. Ο Jacobs εξετάζει τις προοπτικές των Κινέζων, των Αιγυπτίων και άλλων συμμετεχόντων στο παγκόσμιο εμπόριο αρχαιοτήτων κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο και μισού αιώνα, αποκαλύπτοντας ότι οι δυτικοί συλλέκτες συχνά έγιναν ευπρόσδεκτοι από τους ντόπιους. Αυτή η συνεργατική δυναμική, που αγνοείται σε μεγάλο βαθμό από τους σύγχρονους κριτικούς μουσείων, ξεδιπλώνει μια αφήγηση ελπίδας και υποσχέσεων για ένα φωτεινότερο, πιο δίκαιο μέλλον – μια συναρπαστική επαναξιολόγηση ενός από τους θεσμικούς πυλώνες του Διαφωτισμού.