Μια αποκαλυπτική εξέταση του τρόπου με τον οποίο η ψυχική ασθένεια ενημερώνει και συνδέει το φορτισμένο έργο των Edvard Munch και Ernst Ludwig Kirchner. Ο Νορβηγός καλλιτέχνης Edvard Munch (1863–1944) και ο Γερμανός καλλιτέχνης Ernst Ludwig Kirchner (1880–1938) θεωρούνται οραματιστές του μοντερνισμού, ενώ ήταν και πρωτοπόροι της χαρακτικής, αποφεύγοντας την κυριαρχία σε μια τεχνική προς όφελος της πειραματικής προσέγγισης σε πολλές. Εργάστηκαν σε έκφραση του αισθητικού τρόπου, όπου δεν αναπαρήγαγαν απλώς ό,τι έβλεπαν αλλά φιλτράρισαν τα πάντα μέσα από τη δική τους φαντασία και μνήμες. Εκμεταλλεύονται την αντιληπτική και συναισθηματική δύναμη του χρώματος και της αφαίρεσης για τη δημιουργική τους έκφραση, απεικονίζοντας αυτό που αντιλαμβάνονταν ως μια κατακερματισμένη και βασανιστική πραγματικότητα. Και οι δύο καλλιτέχνες υπέφεραν από επεισόδια άγχους και κατάθλιψης, πάλευαν με τη χρήση ουσιών και έλαβαν ψυχιατρική φροντίδα. Το παρόν έργο περιλαμβάνει αδημοσίευτες χαρακτικές από τη συλλογή των Nelson Blitz Jr. και Catherine Woodard, καθώς και εξαιρετικές χαρακτικές, λιθογραφίες και χειροχρωματισμένες ξυλοτυπίες από επιλεγμένες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η έκδοση τοποθετεί αυτούς τους δύο γίγαντες του εξπρεσιονισμού σε διάλογο, αναδεικνύοντας ζητήματα ψυχικής υγείας και προσφέροντας μια νέα προσέγγιση που συνδυάζει την ιστορία της τέχνης με την ιστορία της ιατρικής περίθαλψης. Οι περιλαμβανόμενες μελέτες εξετάζουν τις καλλιτεχνικές συγγένειες και αποκλίσεις στη χαρακτική τους, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους χρησιμοποίησαν τις σκιές για να φανταστούν παθολογικές ψυχολογικές και ψυχιατρικές εμπειρίες στην τέχνη τους.