Σε αυτήν την εμβληματική και αμφιλεγόμενη μελέτη του, ο Νόρμαν Γκ. Φίνκλσταϊν εξετάζει τη θέση που έχει καταλάβει το Ολοκαύτωμα στην παγκόσμια κουλτούρα, εστιάζοντας σε μια ανησυχητική εξέταση των αποζημιώσεων που σχετίζονται με το Ολοκαύτωμα. Αναφέρει ότι δεν ήταν μέχρι τον Αραβο-ισραηλινό Πόλεμο του 1967, όταν η προφανής ισχύς του Ισραήλ εναρμόνισε τη χώρα με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, που η μνήμη του Ολοκαυτώματος άρχισε να αποκτά την εξαιρετική προώθηση που έχει σήμερα. Υπογραμμίζει περιπτώσεις απάτης σχετικά με το Ολοκαύτωμα, όπως αυτές των Γερζύ Κοσίνσκι και Μπινγιαμίν Βιλκομίρσκι, καθώς και τις δημαγωγικές κατασκευές συγγραφέων όπως ο Ντάνιελ Γκολντχάγκεν. Ο Φίνκλσταϊν υποστηρίζει ότι ο κύριος κίνδυνος για τη μνήμη των θυμάτων του ναζισμού προέρχεται από ορισμένα από τα άτομα που προσπαθούν με περισσότερο πάθος να την προστατεύσουν. Βασιζόμενος σε μια πλούσια πηγή ανέγγιχτων στοιχείων, αποκαλύπτει την διπλή εκβιαστική διαδικασία που πλήττει ευρωπαϊκές χώρες και νόμιμους εβραίους αιτούντες, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» έχει γίνει ένα ολοκληρωτικό εκβιαστικό δίκτυο.

Σελίδες: 304, Έτος Έκδοσης: 0903, Διαστάσεις: 12.9x12.9cm