Μας μεγάλωσαν από μικρούς με φράσεις όπως: «Τι θα πει ο κόσμος;», «Τι θα πει η κοινωνία;», «Δεν ντρέπεσαι να τα κάνεις αυτά και να μας συζητάει η γειτονιά;». Τις ακούγαμε πολλές φορές τη μέρα σε επανάληψη και ως απάντηση για τα πάντα, το τελευταίο ή το πρώτο επιχείρημα. «Φάε, μη λέει ο κόσμος ότι δεν σε ταΐζουμε!», «Γράψε, μη λέει ο κόσμος ότι είσαι τούβλο!», «Διάβασε, μη λέει ο κόσμος ότι δεν ασχολούμαστε με το σχολείο!», «Δεν θα βγεις έξω να σε δει έτσι ο κόσμος!», «Ντύσου, μη λένε ότι δεν νοιαζόμαστε για σένα!». Από μικρούς μας μαθαίνουν ότι ο κόσμος ασχολείται επικριτικά μαζί μας σε κάθε έκφανση. Και μαντέψτε… τελικά το κάνει, επειδή και αυτός γαλουχήθηκε με την ίδια νοοτροπία και το θεωρεί φυσιολογικό, με την ίδια και οι γονείς που την αναπαράγουν, και μαζί ένα αίσθημα ντροπής.