Αντί για ένα τυπικό βιβλίο αυτοβοήθειας που υπόσχεται την ευτυχία, ο Watzlawick γράφει ένα «εγχειρίδιο δυστυχίας». Χρησιμοποιώντας καυστικό χιούμορ και ειρωνεία, περιγράφει τους μηχανισμούς με τους οποίους οι άνθρωποι περιπλέκουμε τη ζωή μας, δημιουργούμε προβλήματα από το μηδέν και καταφέρνουμε να παραμένουμε δυστυχισμένοι.
Το βιβλίο βασίζεται στην ιδέα ότι πολλοί από εμάς είμαστε «επαγγελματίες» στο να βασανίζουμε τον εαυτό μας, υιοθετώντας συγκεκριμένες συμπεριφορές όπως:
Η εμμονή με το παρελθόν.
Η δημιουργία αυτοεκπληρούμενων προφητειών (πιστεύω ότι κάτι θα πάει στραβά, οπότε δρω με τρόπο που τελικά όντως πάει στραβά).
Η άρνηση της πραγματικότητας.