Μια εξαιρετικά εύστοχη και χιουμοριστική έκδοση που εξερευνά τις διαπλεκόμενες ζωές του ψυχαναλυτή Έρνεστ Τζόουνς, του χειρουργού Γουίλφρετ Τρότερ και του γκουρού της ψυχανάλυσης, Σίγκμουντ Φρόιντ. Ο Ουαλός ψυχαναλυτής Έρνεστ Τζόουνς ήταν ο πιο κοντινός συνεργάτης και φervent μαθητής του Σίγκμουντ Φρόιντ. Έξυπνος, αυτοπεποίθηση και με έντονη φιλοδοξία, προώθησε την ψυχανάλυση σαν μια είδους κοσμική θρησκεία. Παράλληλα, ο στενός φίλος του Γουίλφρετ Τρότερ – ένας διάσημος χειρουργός που έσωσε τη ζωή του Γεωργίου Ε' και που ανέλαβε τον Φρόιντ ως ασθενή κατά τη διάρκεια της εξορίας του στο Λονδίνο – αρνήθηκε να υποκύψει στις δελεαστικές προτάσεις του νέου φροϊδισμού. Ο Τρότερ, ένας κατά βάση Άγγλος, δεν εντυπωσιάστηκε από τους έξυπνους ιατρικούς καριερίστες, δυσπιστούσε απέναντι σε μεγάλες θεωρίες και έλλειπε από πομπώδες και αυτοθαυμασμό. Από το πρώτο ψυχαναλυτικό συνέδριο στη Σάλτσμπουργκ το 1908 έως την ασθένεια του βασιλιά Γεωργίου στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τη συνάντηση του Φρόιντ και του Τρότερ το 1939, ο Σεΐμους Ο'Μάονι αφηγείται την ιστορία αυτών των τριών προσωπικοτήτων και των διαπλεκόμενων ζωών τους με την συνηθισμένη του εξυπνάδα και εκπαίδευση. Όχι μόνο μια ιστορία της ανάπτυξης της ψυχανάλυσης, το βιβλίο αυτό πραγματεύεται τις σεξουαλικές εμμονές των πνευματικών και μποεμικών κύκλων στο Λονδίνο, το Κέιμπριτζ και τη Βιέννη, του Μπλουμσμπέρι, και των γιατρών που επιδιώκουν πλούτο και φήμη. Καλύπτει τριάντα καθοριστικά χρόνια στην ευρωπαϊκή ιστορία και αποκαλύπτει πώς και γιατί τα γραπτά ενός αποτυχημένου νευρολόγου από τη Βιέννη έγιναν τόσο επιδραστικά.