«Μα πώς είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;»
«Δεν αναρωτήθηκες ποτέ τι μπορεί να έχεις κάνει ενώ κοιμάσαι;»
Οι περισσότεροι σε αυτό το σημείο εκδηλώνουν μια δυσφορία. Η πλειοψηφία των εγκλημάτων χαρακτηρίζεται από έναν παράγοντα αποστασιοποίησης. Απολαμβάνουμε ιστορίες που έχουν να κάνουν με ανθρώπους που είναι ακριβώς σαν εμάς, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι σαν εμάς. Ωστόσο ο ύπνος δεν επιτρέπει αυτή τη διάκριση.
Ο ύπνος είναι η μία πανανθρώπινη συνισταμένη, η νύχτα εξίσου δεδομένη με την ημέρα.
«Τι είδους εγκλήματα;»
Δεν επιχείρησε να αλλάξει θέμα συζήτησης. Εξακολουθώ να έχω την προσοχή της.
«Τα χειρότερα».
«Δεν μπορεί, σίγουρα οι άνθρωποι θα ξυπνούσαν, σωστά;»
«Όχι αν υπνοβατούν. Έχω υπόψη μου ασθενείς που κλειδώνουν τις πόρτες τους και οδηγούν τ’ αυτοκίνητά τους ενώ κοιμούνται. Ε λοιπόν, κάποιοι φτάνουν και στο σημείο να σκοτώσουν».
«Μα δε θα το θυμόνταν κάτι τέτοιο;»
«Αν κρίνω από τις γραμμές γύρω απ’ τα μάτια σου, θα έλεγα ότι κοιμήθηκες γύρω στις πεντέμισι ώρες απόψε».
