Ας δούμε πώς λειτουργούσε πραγματικά η εξουσία, δημόσια και ιδιωτικά... Ο Stothard αφηγείται αυτή την ιστορία άριστα. 14 μ.Χ.: Ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας είναι νεκρός. Ένας δεύτερος είναι έτοιμος να τον διαδεχτεί. Το Φόρουμ της Ρώμης, που κάποτε υπήρξε πεδίο σφοδρών συγκρούσεων, έχει μετατραπεί σε μια σχεδόν μουσειακή τοποθεσία. Ο οίκος της εξουσίας βρίσκεται ψηλά στο Παλατίνο Λόφο, έτοιμος να γίνει η γενέτειρα της Δυτικής γραφειοκρατίας, ένα δαιδαλώδες μέρος με τραπέζια και υπνοδωμάτια, μια επικίνδυνη οικογένεια όπου η επιβίωση απαιτεί ειδικές ικανότητες. Αυτή είναι μια ρωμαϊκή ιστορία με νέους άνδρες και κυρίαρχες γυναίκες, που στο παρελθόν αντιμετωπίστηκαν άδικα ως κολακιστές και γαστρονομικές υπερβολές, επαναστάτες δούλοι και πρώην δούλοι, νομικοί για πρόσληψη, τυχοδιώκτες και τρελοί διασκεδαστές. Το Παλατίνο αποκαλύπτει τις ζωές των Βιτελλίων, ίσως του λιγότερο θαυμαστού ρωμαϊκού αυτοκρατορικού κλάδου, του Πόμπλιου, ενός παλιού στρατιώτη που παγιδεύεται στην πολιτική της νέας εποχής, του Λούκιου, ενός εξαιρετικά ικανού και κολακευτικού αυλικού, και του Άουλους, ενός φιλόμανου αργόσχολου, της επιτυχίας του οποίου στο τραπέζι τον οδηγεί μέχρι τον θρόνο πριν καταρρακώσει για πάντα τη φήμη της οικογένειάς του. Λίγοι τους θυμούνται τώρα. Ωστόσο, στην αργά ανερχόμενη πορεία τους στην κορυφή της αυτοκρατορικής ιεραρχίας κρύβονται παραμελημένες αλήθειες για μια διαρκή κληρονομιά της Ρώμης.