Η ιστορία των λιποτακτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου που εκτελέστηκαν το πρωί και αργότερα συγχωρέθηκαν σχεδόν έναν αιώνα αργότερα έχει συχνά αναφερθεί, αλλά αυτοί οι 306 στρατιώτες εκπροσωπούν μια μικρή αναλογία των λιποτακτών. Περισσότερες από 80.000 περιπτώσεις λιποταξίας και απουσίας δικάστηκαν σε στρατοδικεία στο εσωτερικό μέτωπο, αλλά αυτοί οι στρατιώτες έχουν αγνοηθεί. Η Αντρέα Χέθερινγκτον, σε αυτήν την προκλητική και μεθοδικά ερευνημένη αφήγηση, αποκαθιστά την αλήθεια περιγράφοντας τους λιποτάκτες που εξαφανίστηκαν από στρατώνες και στρατόπεδα στη Μεγάλη Βρετανία με ανησυχητικό ρυθμό.

Αποκαλύπτει πώς χρησιμοποίησαν μια σειρά στρατηγικών επιβίωσης, κάποιοι αποχαιρετώντας κάθε σύνδεση με το στρατό, ενώ άλλοι κρύβονταν εντός του κοινού. Οι λόγοι για την λιποταξία ποίκιλλαν. Κάποιοι ήδη ζούσαν μια ζωή εγκλήματος, ενώ άλλοι ήταν συνειδητοί αντικείμενοι που αρνούνταν να ανταποκριθούν στις κλήσεις τους. Η πλήξη, η διαμαρτυρία, τα προβλήματα στο σπίτι ή οι σωματικές και ψυχικές αναπηρίες έπαιξαν όλοι ρόλο στην απόφαση των ανδρών να δραπετεύσουν.

Το επίκαιρο βιβλίο της Αντρέα Χέθερινγκτον μας δίνει μια ζωντανή εικόνα ενός για μεγάλο διάστημα παραγνωρισμένου πτυχίου του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.