Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη εξελίχθηκαν κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών από έναν μοναστικό τάγμα που παρείχε ξενώνες για Χριστιανούς προσκυνητές που επισκέπτονταν την Ιερουσαλήμ. Η ανάγκη να παρέχουν ένοπλους συνοδούς στους προσκυνητές άρχισε την μετατροπή τους σε Στρατιωτικό Τάγμα. Η φervor και η πειθαρχία τους τους καθόρισαν ως ελίτ συστατικό των περισσότερων στρατευμάτων των Σταυροφόρων και οι Ιππότες Hospitaller (όπως ήταν γνωστοί) συμμετείχαν σχεδόν σε όλες τις μεγάλες συγκρούσεις, συμπεριλαμβανομένων των Χατίν, Άκρη και Άρσουφ. Μετά την ανακατάληψη των Σταυροφορικών Βασιλείων από τους Μουσουλμάνους, η Τάξη συνέχισε να αγωνίζεται από μια νέα βάση, αρχικά στη Ρόδο και στη συνέχεια στη Μάλτα. Μεταβαίνοντας στη θάλασσα, οι Ιππότες έγιναν μια από τις μεγάλες ναυτικές δυνάμεις στη Μεσόγειο, υπερασπιζόμενοι τον Χριστιανικό εμπορικό ναυτιλία από τους Βαρβάρους πειρατές (και ολοένα και περισσότερο στραφώντας προς την πειρατεία καθώς οι χρηματοδοτήσεις από τα κτήματα τους στην Ευρώπη εξαντλούνταν). Παρείχαν μια κρίσιμη άμυνα κατά της ισλαμικής επέκτασης στη Μεσόγειο, αντιστεκόμενοι αποφασιστικά σε μια μαζική πολιορκία της Μάλτας από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1565. Η Τάξη παρέμεινε σημαντική δύναμη στη Μεσόγειο έως την ήττα της από τον Ναπολέοντα το 1798.