Κατά την είσοδό τους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η κυρία στρατηγική της διοίκησης των ΗΠΑ προέβλεπε ότι τα τανκ δεν θα χρησιμοποιούνταν για να εμπλακούν σε μάχες με εχθρικά τανκ. Αντίθετα, τα τανκ θα αποτελούσαν την θωρακισμένη αιχμή για την διάσπαση εχθρικών θέσεων. Τα εχθρικά τανκ θα διατίθεντο με ειδικά όπλα, τα οποία ονομάζονταν καταστροφείς τανκ.
Αν και το όπλο των 3 ιντσών του M10 ήταν ανώτερο από εκείνο που βρισκόταν στα προηγούμενα αμερικανικά τανκ, βρέθηκε ότι ήταν ανεπαρκές απέναντι στο συνεχώς αυξανόμενο βάρος της γερμανικής θωράκισης. Ένα ακόμη μεγαλύτερο όπλο, το 90mm M3, τοποθετήθηκε σε μια νέα, μεγαλύτερη ανοιχτή τουρμπίνα σε 100 νέα άρματα σχεδιασμένα για αυτό τον σκοπό, καθώς και από την ανακατασκευή Μ10Α1, κυρίως από μονάδες εκπαίδευσης των ΗΠΑ. Καθώς η προμήθεια αυτών των σασί μειώθηκε, δημιουργήθηκαν πρόσθετα οχήματα μέσω μετατροπής τανκ Μ10 με πετρέλαιο, προκύπτοντας το M36B2. Το M36B1 κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου ως καταστροφέας τανκ, χρησιμοποιώντας ένα σασί βασισμένο σε αυτό του M4A3, αλλά με την τυπική τουρμπίνα M36. Η εξέταση σπάνιων επιβιωσών οχημάτων υποδηλώνει ότι τα σασί του M36B1 κατασκευάστηκαν ειδικά για αυτόν τον σκοπό και δεν ήταν απλώς σασί M4A3 που μετατράπηκαν.
Αν και η αμερικανική αντι-τανκ στρατηγική άλλαξε, καθιστώντας όλους τους καταστροφείς τανκ ξεπερασμένους μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά από αυτά τα οχήματα παραδόθηκαν σε άλλες χώρες και, στην πραγματικότητα, κάποια επιβίωσαν ως στρατιωτικά οχήματα μέχρι τον 21ο αιώνα.
Σελίδες: 128, Διαστάσεις: 18.9x18.9cm
