Καθισμένη μόνη δίπλα στα καταγάλανα νερά της λιμνοθάλασσας, η Άνα Μαγκνταλένα Μπαχ περιεργάζεται τους άντρες στο μπαρ του ξενοδοχείου. Έχει δύο παιδιά από έναν ευτυχισμένο γάμο εδώ και είκοσι επτά χρόνια από τον οποίο δεν έχει κανένα λόγο να θέλει να ξεφύγει. Κι όμως, κάθε Αύγουστο, ταξιδεύει με το φέρι μέχρι το νησί όπου είναι θαμμένη η μητέρα της, και για μια νύχτα βρίσκει έναν νέο εραστή. Μέσα σε αποπνικτικές βραδιές της Καραϊβικής, γεμάτες σάλσα και μπολέρο, η Άνα ταξιδεύει κάθε χρόνο πιο βαθιά στην ενδοχώρα του πόθου της και των φόβων της καρδιάς της.
Γεμάτο εκπλήξεις και συναισθηματισμό, το Τα λέμε τον Αύγουστο είναι ένας βαθύς στοχασμός πάνω στην ελευθερία, τη λύπη, την προσωπική μεταμόρφωση και τα μυστήρια της αγάπης· ένα απροσδόκητο δώρο από έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος.

Επέστρεψε στο νησί την Παρασκευή 16 Αυγούστου με το φέρι των τριών. Φορούσε τζιν παντελόνι, καρό πουκάμισο, απλά παπούτσια με χαμηλό τακούνι χωρίς κάλτσες, ψάθινο καπέλο, την τσάντα της και, ως μοναδική αποσκευή, μια τσάντα παραλίας. Στην ουρά των ταξί στην προκυμαία πήγε κατευθείαν σε ένα παλιό μοντέλο, φαγωμένο από την αλμύρα. Ο οδηγός την υποδέχτηκε με ένα φιλικό νεύμα και προχώρησαν πέφτοντας διαρκώς σε λακκούβες μέσα από το χωριό των ιθαγενών με τα ξύλινα χαμόσπιτα, τις στέγες από φοινικόφυλλα και τους δρόμους από καυτή άμμο μπροστά σε μια φλεγόμενη θάλασσα. Αναγκαζόταν να κάνει ελιγμούς για να αποφύγει ατρόμητα γουρούνια και γυμνά αγόρια που τον κορόιδευαν παριστάνοντας τους ταυρομάχους. Αφού πέρασαν το χωριό, συνέχισαν σε μια λεωφόρο με βασιλικούς φοίνικες όπου βρίσκονταν οι πλαζ και τα τουριστικά ξενοδοχεία, ανάμεσα στην ανοιχτή θάλασσα και σε μια κλειστή λιμνοθάλασσα γεμάτη μπλε ερωδιούς. Τελικά σταμάτησε στο πιο παλιό και πιο παραμελημένο ξενοδοχείο. Ο υπάλληλος στην υποδοχή την περίμενε με το έντυπο διαμονής έτοιμο για υπογραφή και τα κλειδιά του μοναδικού δωματίου του δεύτερου ορόφου με θέα στη λιμνοθάλασσα.

Ανέβηκε τις σκάλες με τέσσερις δρασκελιές και μπήκε στο φτωχικό δωμάτιο με την έντονη μυρωδιά εντομοκτόνου, που το καταλάμβανε σχεδόν ολόκληρο ένα διπλό κρεβάτι. Έβγαλε από την τσάντα ένα δερμάτινο νεσεσέρ και ένα άκοπο βιβλίο και τα ακούμπησε στο κομοδίνο, με έναν φιλντισένιο χαρτοκόπτη ανάμεσα στις σελίδες. Έβγαλε ένα ροζ μεταξωτό νυχτικό, που το έβαλε κάτω από το μαξιλάρι, ένα επίσης μεταξωτό μαντίλι, σταμπωτό με εξωτικά πουλιά, ένα λευκό κοντομάνικο πουκάμισο, κάτι πολύ φθαρμένα παπούτσια του τένις και τα πήγε στο μπάνιο.