Αυτό το βιβλίο εξερευνά τη γοητεία των Συμβολιστών καλλιτεχνών με την αρχαία ελληνική τέχνη και τον μύθο, καθώς και τον ρόλο που διαδραμάτισε η ερωτική διάσταση στην τέχνη τους. Στο τέλος του 19ου αιώνα, το κίνημα του Συμβολισμού ενέπνευσε τους καλλιτέχνες να στραφούν προς το υποσυνείδητο, προσπαθώντας να αποκαλύψουν τα μυστικά της ανθρώπινης φύσης μέσω της συμβολικής τέχνης τους. Ο μεγαλύτερος τους ενδιαφέρον και φόβος ήταν η σεξουαλικότητα του ανθρώπου, άνδρα και γυναίκας. Βασισμένοι στις παραδόσεις της Ακαδημαϊκής νεοκλασικής τέχνης, αλλά με νέα ζωντάνια, στράφηκαν και πάλι προς την ελληνική τέχνη και τον μύθο για έμπνευση. Αυτή η κλασική κληρονομιά αποτέλεσε και πάλι ένα μέσο για τους καλλιτέχνες να εκφράσουν τα όνειρα, τις ιδέες και τους ενθουσιασμούς τους, καθώς και τις ανησυχίες τους. Οι τρομακτικές σιρήνες του Gustave Moreau, οι άλλες κοσμικές ηρωίδες του Odilon Redon, ή οι φευγαλέες σφαίρες του Felicien Rops διαδραμάτισαν όλοι τον ρόλο τους σε αυτό το νέο και πρωτοφανές κεφάλαιο της παράδοσης. Το βιβλίο δείχνει πώς οι Συμβολιστές επανεφεύραν την ελληνική γλυπτική και την μετέφεραν σε νέες και ασυνήθιστες συνθήκες, καθώς οι φανταστικοί εσωτερικοί κόσμοι των καλλιτεχνών χαρτογραφούνταν στα τοπία του ελληνικού μύθου. Δείχνει πώς έκαναν το ελληνικό σώμα, είτε θηλυκό, ανδρικό, ανδρογυνικό είτε σεξουαλικό άλλο, ταυτόχρονα αντικείμενο ομορφιάς, επιθυμίας, φόβου και - σε ορισμένες περιπτώσεις - τρόμου.