Στην κλασική αρχαιότητα, υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για τη νεκρομαντεία–τη συμβουλευτική των νεκρών για μαντεία. Οι άνθρωποι μπορούσαν να αναζητήσουν γνώση από τους νεκρούς κοιμόμενοι σε τάφους, επισκεπτόμενοι μαντείες και προσπαθώντας να αναβιώσουν πτώματα και κρανία. Εκτείνοντας σε πολλές από τις χώρες όπου άνθισαν οι ελληνικές και ρωμαϊκές πολιτισμοί, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, από την ελληνική αρχαϊκή περίοδο έως την ύστερη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αυτό το βιβλίο είναι η πρώτη ολοκληρωμένη έρευνα του θέματος που έχει δημοσιευθεί σε οποιαδήποτε γλώσσα. Ο Daniel Ogden εξερευνά τους τόπους, τις παραστάσεις και τις τεχνικές της νεκρομαντείας, καθώς και τους λόγους που οδήγησαν τους ανθρώπους σε αυτήν. Εξετάζει τους σπηλαιώδεις χώρους μαντειών των νεκρών στην Ηρακλεία Ποντική και στο Ταιναρό, καθώς και τις μαντείες στον Αχέροντα και τον Άβερνο, οι οποίες πιθανότατα περιλάμβαναν παραλιακούς χώρους. Υποστηρίζει ότι η μαντεία του Αχέροντα έχει μακροχρόνια παρερμηνευθεί και εξετάζει λεπτομερώς τις παραδόσεις που συνδέονται με κάθε τόπο.

Οι αναγνώστες συναντούν το προσωπικό της αρχαίας νεκρομαντείας: φαντάσματα, ζόμπι, τους πιο πρώιμους βρικόλακες, επικαλυπτές, μάγους, σαμάνους, Περσες μάγους, Χαλδαίους, Αιγύπτιους, Ρωμαίους αυτοκράτορες και μάγισσες από την Κίρκη έως τη Μήδεια. Ο Ogden εξηγεί τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνταν για να επικαλεστούν ή να αναβιώσουν τους νεκρούς και να τους αναγκάσουν να εκμυστηρευτούν τα μυστικά τους. Καταλήγει εξετάζοντας τις αρχαίες πεποιθήσεις σχετικά με τα φαντάσματα και τη σοφία τους–πεποιθήσεις που θεμελίωναν και δικαιολογούσαν την πρακτική της νεκρομαντείας. Η πρώτη του είδους της και γεμάτη πληροφορίες, αυτή η έκδοση θα είναι κεντρικής σημασίας για όσους ενδιαφέρονται για τα ταχέως αναπτυσσόμενα, εγγενώς συναρπαστικά και διανοητικά ενθουσιώδη θέματα των φαντασμάτων και της μαγείας στην αρχαιότητα.