Πρώτη δημοσίευση το 1948, το "Structural Functions of Harmony" είναι το τελευταίο θεωρητικό έργο του Σένμπεργκ και περιέχει τις ύστατες σκέψεις του για την κλασική και ρομαντική αρμονία. Οι πρώτες κεφαλίδες είναι μια ανασκόπηση των βασικών αρχών της πρώιμης Θεωρίας της Αρμονίας. Οι επόμενες κεφαλίδες αποδεικνύουν την έννοια της 'μοντονικότητας', όπου όλες οι μετατροπές σε διαφορετικές κλειδιά εντός μιας κίνησης αναλύονται όχι σε σχέση μεταξύ τους αλλά σε σχέση με μια κεντρική τονικότητα (τονική) ως το κέντρο όλων των αρμονικών αλλαγών. Τα μουσικά παραδείγματα του Σένμπεργκ κυμαίνονται από ολόκληρες αναπτυξιακές ενότητες κλασικών συμφωνιών έως αναλύσεις των αρμονικών εξελίξεων των Στράους, Ντεμπυσσύ, Ρέγκερ και της δικής του πρώιμης μουσικής.