Αν αυτό που θέλετε είναι ψήσιμο χωρίς πλύσιμο της φριτέζας τότε όλα είναι εν τάξει, αν και η συγκεκριμένη φόρμα είναι είναι σχετικά μικρή. Επειδή χρησιμοποίησα φόρμα σιλικόνης για πρώτη φορά πιστεύω πως πρέπει να προσθέσω και μερικές άλλες γενικές παρατηρήσεις.
1. Οι φόρμες συτές δεν έχουν ενιαία διάμετρο αλλά δυο: μια της βάσης, του πάτου τους δηλαδή (η μικρότερη) και μια της επιφάνειας, του πάνω ανοίγματος δηλαδή (η μεγαλύτερη). Στη δική μου περίπτωση η διάμετρος πάτου είναι 17 εκατοστά και η διάμετρος επιφάνειας 20 εκατοστά. Δηλαδή η διάσταση 20 εκατοστά που αναφέρεται στις προδιαγραφές - και με βάση την οποία παρήγγειλα τη φόρμα επειδή τόση είναι η διάμετρος βάσης του καλαθιού της φριτέζας μου - αναφέρεται στην πάνω επιφάνεια ανοίγματος. Αν το ηξερα θα είχα προτιμήσει μια μεγαλύτερη φόρμα (γύρω στα 22-23 εκατοστά που σημαίνει 20 εκατοστά βάση) διότι λογω της ελαστικότητας της σιλικόνης, η ελαφρά μεγαλύτερη πάνω επιφάνεια βολεύεται.
2. Το ύψος της συγκεκριμένης φόρμας είναι μικρό (5 εκατοστά) και δεν αναφέρεται πουθενά στις προδιαγραφές. Επειδή πάντα τα ύψη είναι μικρά, ψάξτε το στην περιγραφή και προτιμήστε τα μεγαλύτερα (έχω δει - εκ των υστέρων - μέχρι 8 εκατοστά) ώστε να η φόρμα να χωράει περισσότερα.
3. Το μεγαλύτερο μείον (ή ενδεχομένως και συν όπως το δει κανείς) στις φόρμες αυτές είναι πως τα υγρά δεν αποχετεύονται. Το κανονικό καλάθι που διαθέτει η φριτέζα είναι διάτρητο, τα ζουμιά πέφτουν στον κάδο της και το ψήσιμο βγαίνει στεγνό. Αντίθετα, με τη χρήση φόρμας όλα ψήνονται μαζί και έχουμε πχ "μαλακές" πατάτες αναμεμιγμένες με ζουμί κοτόπουλου ή κιμά κλπ. με το επι πλέον ζουμί να μένει στον πάτο της φόρμας. Πάντως εγώ όταν έφαγα - με τη χρήση της φόρμας - κοτόπουλο με πατάτες, αυτές έμοιαζαν περισσότερο με ψητές παρά με τηγανητές, δεν ήταν δηλαδή κρουστές.
Οσον αφορά στην κατασκευή της φόρμας, όλα καλά και χωρίς θέματα. Τελικά, με βάση τα παραπάνω, βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για τη χρήση και τη χρησιμότητά της.