Η ομπρέλα αγοράστηκε αρχές καλοκαιριού του 2020. Μας έσπασε από τον αέρα την περασμένη Κυριακή (βλ. φωτο). Στην ουσία έβγαλε 2 καλοκαίρια με πολύ ελαφριά χρήση. Φέτος μας έσπασε στο 2ο μπάνιο, άρα δε μετράει ως 3ο καλοκαίρι.

Τα θετικά της ομπρέλας είναι η διάμετρός της, το βάρος της (πολύ ελαφριά) και η σκιά της. Ήταν πολύ δροσερά κάτω από την ομπρέλα.
Δυστυχώς, αφού την αγοράσαμε διαπιστώσαμε πως το ύψος της δε ρυθμίζεται και "κλειδώνει" μόνο σε μία θέση. Ταυτόχρονα το κοντάρι είναι πολύ μακρύ και άρα η θέση της είναι ψηλά (και πόσο βαθιά να τη θάψεις;).
Ως επί το πλείστον τη χρησιμοποιούσαμε "μισή" (δηλαδή χωρίς το κάτω κοντάρι) βάζοντας το υπόλοιπο κοντάρι μέσα σε έναν πλαστικό κοχλία που αγοράσαμε εκτάκτως για να μπορέσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε. Μόνο έτσι μπορούσαμε να την αξιοποιήσουμε, αλλά τότε ήταν υπερβολικά χαμηλά η ομπρέλα και ούτε αυτό βόλευε.
Όποτε την τοποθετούσαμε κανονικά, ήταν "drama queen" με τον παραμικρό αέρα και σχεδόν πάντα γύριζε, την ώρα που οι γύρω ομπρέλες ήταν "σα να μη συμβαίνει τίποτα". Μόνιμο τρέξιμο για να την πιάσουμε μη φύγει/μη σπάσει κλπ. Ε, την τελευταία φορά έσπασε. Αν δε γύριζε, σε δυνατό αέρα κάποιες φορές "δίπλωνε" και μίκραινε η σκιά γιατί ήταν υπερβολικά ευλύγιστη.
Μάλιστα την τελευταία φορά, λίγο πριν σπάσει, συζητούσαμε για αγορά κρουστικού κονταριού (αναρρωτόμενοι εάν θα υπάρχει κάποιο με τόσο μεγάλη εσωτερική διάμετρο) μήπως και καταφέρουμε να τη χρησιμοποιούμε χωρίς άγχος και γενικά να μας βολεύει.

Από τη δική μας εμπειρία, δεν άξιζε τα λεφτά της (δεν τη λες και φθηνή για να βγάλει μόνο 2 καλοκαίρια). Μας είχε στο άγχος και στο τρέξιμο και τελικά δεν έκανε κι απόσβεση το κόστος της. Όλα της τα θετικά δεν αρκούσαν για να καλύψουν αυτό τα βασικά ελαττώματα του κονταριού και της υπερβολικής ευλυγισίας.