Τραγικό. Απλά Τραγικό. Πως αυτό το βιβλίο ψηφίστηκε ως το καλύτερο της χρονιάς από τους αναγνώστες του public με ξεπερνάει. Βασίζεται αποκλειστικά στο σοκ που προκαλεί στον αναγνώστη για να καλύψει όλες τις ελλείψεις του: μη επαρκώς αναπτυγμένοι ήρωες, άπειρα λάθη στην αστυνομική διαδικασία, αδιάφορο ως κακό σε κάποιες περιπτώσεις γράψιμο, συναισθήματα που προκύπτουν από το πουθενά. Ο ένας αστυνομικός, που έχει ήδη κάνει όνομα στο σώμα, περνάει το 90% των συνεντεύξεων με μάρτυρες συνομιλώντας με την πρώην κοπέλα του την οποία προσπαθεί να αποφύγει (προφανώς δεν ξέρει ότι block number γίνεται και στο viber), παίρνει συνέντευξη από μια Μάρθα 60άρα καστανή και όταν του λέει η συνάδελφος του ότι αναζητούν μια Μάρθα Π. 60άρα καστανή, δεν σκέφτεται μήπως είναι το ίδιο πρόσωπο, αναρωτιέται στο ένα κεφάλαιο αν θα μπορέσει να ξεχάσει την πρώην του και στο επόμενο σκέφτεται ότι αυτό που νιώθει για την νέα πολύ όμορφη συνάδελφο του ειναι κάτι πολύ δυνατό και μοναδικό. Η ηρωίδα δεν ανταλλάσει λέξη πέρα από τις απολύτως απαραίτητες για τη δουλειά με τον νέο υπαστυνόμο, εκνευρίζεται που τη στήνει συνεχόμενα, που της πήρε το γραφείο, που τον βλέπει συνέχεια στο κινητό αντί να ακούει τους μάρτυρες, αλλά ξαφνικά διαβάζουμε ότι ο άντρας αυτός είναι η εξαίρεση και διαφορετικός από τους άλλους εκεί έξω τους οποίους δεν εμπιστεύεται. Sorry what? Πως προέκυψε αυτό? Να μην πω ότι οι αστυνομικοί παίρνουν συνεντεύξεις πρώτα από τον καθαριστή και τους γείτονες του ζευγαριού και μέρες μετά από τον πατέρα του θύματος και σύζυγο της φερόμενης ως δολοφόνου! Επιπλέον δεν έχουν διαβάσει την ταυτότητα της γυναίκας που έχουν συλλάβει για να μάθουν που γεννήθηκε και πως λέγονται οι γονείς της. Τι πρακτικές είναι αυτές? Η κηδεία του παιδιού γίνεται τη στιγμή της σύλληψης της μητέρας του, η οποία φαίνεται να είναι λίγα λεπτά μετά την πτώση του παιδιού από το μπαλκόνι. Η μητέρα συνελήφθη χωρίς αποδείξεις ως ένοχη για δολοφονία, πριν μιλήσουν με γείτονες για το ποιος άλλος ήταν στο σπίτι αλλά και χωρίς να τεθεί καν το ερώτημα αν ήταν ατύχημα, παρότι κανένας γείτονας δεν είδε τι έγινε και δεν κατήγγειλε τη μάνα. Γιατί? Νομίζω ότι η ελληνική αστυνομία θα πρέπει να σκεφτεί την πιθανότητα να κάνει καταγγελία για το πόσο ανίκανη και ασυντόνιστη τους δείχνει. Στα 2/3 του βιβλίου όλες οι ανατροπές-εκπλήξεις καθίστανται προφανείς, η συμπάθεια της αυτιστικής ηρωίδας προς μια γυναίκα που νωρίτερα προσπάθησε να της βγάλει τα μάτια μένει ανεξήγητη αλλά εξαιρετικά βολική για την πλοκή, οι χαρακτήρες ξύλινοι και χωρίς βάθος και το γράψιμο ενίοτε υπερβολικά γλαφυρό για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Το τελείωσα με προσπάθεια μήπως και δω την τελευταία στιγμή αυτό που τόσοι αναγνώστες είδαν αλλά μάταια...

Τον Στέφανο Αλεξιαδη, τον γνωρίσαμε πρώτη φορά μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίου του την Οιμωγή! Ένα βιβλίο που μας τράβηξε το ενδιαφέρον μας , μόνο και μόνο από τον τίτλο του! Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να μπούμε να ψάξουμε τι είναι η Οιμωγή ;; Και πως θα μπορούσε ένα βιβλίο με αυτόν τον τίτλο να είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ;; Ξεκινήσαμε να το διαβάζουμε και μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα (με όλες τις υποχρεώσεις μας) καταφέραμε να διαβάσουμε το βιβλίο και να «στεναχωρηθούμε»» που τελείωσε! Ένα βιβλίο που διαβάζοντας το οπισθοφυλλο του θέλεις να το πάρεις στα χέρια σου και να μπεις μέσα στο βιβλίο, να διαβάσεις την κάθε λέξη του και να την ζήσεις μέσα από τα μάτια της γυναίκας στο φάσμα του αυτισμού! Πως αυτή η γυναίκα έζησε εκείνη την εποχή; Τι συμβαίνει; Ένα ψυχολογικό θρίλερ με εύκολη γραφή, όμορφη διάθεση και τόσο συναρπαστική πλοκή! Ήρωες την διπλανής πόρτας και χαρακτήρες που θα μπορούσαν να τους βλέπουμε παντού γύρω μας!! Μπορεί να ήμασταν εμείς, κάποιος συγγενείς μας η η γειτόνισσα μας! Τα συγχαρητήρια μας στον Στέφανο είναι λίγα , μπροστά στο δημιούργημα που έχει γράψει !! Αν δεν το έχετε διαβάσει είναι καιρός να το κάνετε , γιατί πάνω απ όλα πρέπει να στηρίζουμε νέους και Έλληνες συγγραφείς τόσο ταλαντούχος όσο τον Στέφανο!!

Την γραφή του Στέφανου την ξέρω. Έχοντας διαβάσει το εξίσου επιτυχημένο "Φτερωτά σανδάλια" αλλά πλέον, με ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Καθώς πρόκειται για ένα αστυνομικό βιβλίο. Όπως πάντα ο Στέφανος σε κάνει να δημιουργείς εικόνες στο μυαλό σου, με απλοϊκή γραφή μεν, με πλούσιο λεξιλόγιο δε. Σε κάνει να ζεις κάθε στιγμή. Να θες να διαβάσεις κι άλλο, κι άλλο μέχρι να φτάσεις στο τέλος! Δεν μπορείς να το αφήσεις απ' τα χέρια σου, θες να πας αμέσως στο επόμενο κεφάλαιο. Σκιαγραφεί κάθε χαρακτήρα με προσοχή, αφοσίωση και ευαισθησία. Μιλάει για το φάσμα του αυτισμού όπως ακριβώς πρέπει χωρίς υπερβολές. Δείχνει τον έρωτα, τα οικογενειακά και ψυχολογικά προβλήματα, τα προβλήματα εντός δουλειάς. Το point of view κάθε χαρακτήρα σου δίνει κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Χωρίς να κάνω σποιλερ, οι ανατροπές είναι πολλές και δεν της φαντάζεται με τίποτα ο αναγνώστης. Σε αφήνει κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό, όπως άφησε και εμένα. Επίσης με έναν μαγικό τρόπο τα Φτερωτά Σανδάλια συνδέονται με την Οιμωγή ενώ πρόκειται για δύο διαφορετικά βιβλία. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κάθε επιτυχημένο συγγραφέα εκεί έξω ο Στέφανος αν και μόνο με δύο βιβλία στο ενεργητικό του. Και αξίζει την προσοχή, τον θαυμασμο και την αφοσίωση του αναγνώστη. Ήρθε για να μείνει. ?

Είχα την χαρά και την τιμή πριν 2 χρονια να είμαι beta reader της "Οιμωγης" όταν ο αγαπημένος Στέφανος Αλεξιάδης είχε μόλις ολοκληρώσει τη συγγραφή του βιβλίου. Φανερά ενθουσιασμένη κι απίστευτα περήφανη για εκείνον, ξεκίνησα να το διαβάζω και το τελείωσα σε λίγες μόνο ημέρες! Σήμερα, η "Οιμωγη" βρίσκεται στα χέρια πολλών αναγνωστών (μιας που έχει πουλήσει πάνω από 5.000 αντίτυπα έως τώρα) και κοσμεί τις βιτρίνες βιβλιοπωλείων σε όλη την Ελλάδα προκαλώντας όσους δεν το έχουν διαβάσει, να το κάνουν άμεσα!

Ένα μικρό αγόρι βρίσκεται νεκρό καθώς πέφτει από το μπαλκόνι του σπιτιού του. Κύρια ύποπτη η μητέρα του, μια γυναίκα στο φάσμα του αυτισμού λόγω του οποίου γίνεται ο εύκολος στόχος να της επιρρίψουν ευθύνες. Όταν η αστυνόμος Θεοδοσίου με τον υπαστυνόμο Βάιο συνεργάζονται για να λάμψει η αλήθεια, είναι πολλά εκείνα που έρχονται στην επιφάνεια.

Γιατί συνέβη το μοιραίο; Είναι η μάνα του Ορέστη η κυρία υπαίτιος για τον θάνατό του;
Ένα σύγχρονο ψυχολογικό θρίλερ με ήρωες του σήμερα και αναφορές σε στερεότυπα και κοινωνικά φαινόμενα που η κοινωνία μας δεν έχει καταφέρει ακόμη να λύσει. Ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ενδοοικογενειακή βία, η πατριαρχία, η αναπτυξιακή διαταραχή του αυτισμού και πως αντιμετωπίζονται οι αυτιστικοί από τον κοινωνικό περίγυρο είναι κάποια αυτά.

Η "Οιμωγη" σημαίνει κραυγή και είναι ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι! Είναι έντονο, ανατρεπτικό και διαφορετικό, γραμμένο με την άψογη χρήση της ελληνικής γλώσσας του συγγραφέα. Κάθε σελίδα "ουρλιάζει" και σε προκαλεί να διαβάσεις και λίγο παρακάτω μέχρι να φτάσεις στη λύση του μυστηρίου. Τα μικρά κεφάλαια σε συνδυασμό με τις εναλλασσόμενες αφηγήσεις των ηρώων προσδίδουν έναν γρήγορο ρυθμό εντείνοντας την αγωνία του αναγνώστη.

Ένα άκρως εθιστικό ψυχολογικό θρίλερ που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα, γεμάτο κοινωνικά ζητήματα που αξίζουν να συζητηθούν. Το προτείνω ανεπιφύλακτα κι ανυπομονώ για το επόμενο βιβλίο του συγγραφέα!