Οι καταφράκτες ήταν η πιο βαριά θωρακισμένη μορφή ιππικού στον αρχαίο κόσμο, με αναβάτες και αμαξώματα ντυμένα με βαριά πανοπλία. Προήλθαν από τους πλουσιότερους ευγενείς διαφόρων φυλών των Κεντρικών Ασιατικών πεδιάδων, όπως οι Μασσαγάτες και οι Σκύθες, και υιοθετήθηκαν και προσαρμόστηκαν από πολλές μεγάλες αυτοκρατορίες. Οι Αχαιμενίδες Πέρσες, οι Σελευκίδες, οι Σασσανίδες και τελικά οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί διάδοχοί τους. Συνήθως οπλισμένοι με μακριές λόγχες, εκμεταλλεύτηκαν τη κινητικότητα και τη μάζα του αλόγου σε συνδυασμό με την ανθεκτικότητα και τη στέρεη μαχητική δύναμη της φάλαγγας οπλιτών. Αν και ήταν πολύ ακριβοί στους εξοπλισμούς και τη συντήρηση (κυρίως λόγω της ανάγκης για εφοδιασμό κατάλληλων αλόγων), αποτελούσαν πιθανούς νικητές στη μάχη και παρέμειναν σε χρήση για πολλούς αιώνες. Ο Erich B Anderson αξιολογεί την ανάπτυξη, τον εξοπλισμό, τις τακτικές και το combat record των καταφρακτών (και των παρόμοιων κλιμπαναρίων), δείχνοντας επίσης πώς οι εχθροί προσπαθούσαν να τους αντεπεξέλθουν. Αυτή είναι μια πολύτιμη μελέτη ενός από τα πιο ενδιαφέροντα συστήματα όπλων του αρχαίου κόσμου.

Σελίδες: 188, Διαστάσεις: 15.6x15.6cm