Πρώτη φορά επαφή με αυτό το μέλι που το πήρα από περιέργεια λόγω της "πικάντικης" περιγραφής. Αγόρασα φθινοπωρινής σοδειάς.
Για την πρώτη, γευστική, επαφή ήμουν προετοιμασμένος.
Όμως δεν ήμουν προετοιμασμένος για τον εθισμό που προκαλεί αυτή η κρυμμένη γλύκα και ταυτόχρονα η ελαφριά πίκρα.
Πίκρα η οποία όμως μου θύμισε καμμένη ζάχαρη.
Άλλωστε είναι αρκετά τρόφιμα ή ποτά τα οποία παρόλο που είναι πικρά αρέσουν σε αυτούς που τα καταναλώνουν. Βλέπε τόνικ, μπύρα, γκρέιπφρουτ, γλυκά του κουταλιού από εσπεριδοειδή κ.α.
Έκρυψα το βάζο γιατί το είχα στον πάγκο και κάθε φορά αδειάζοντας μια κουταλιά της σούπας, το βάζο έφτασε γρήγορα κάτω από τη μέση.
Το μέλι είχε ήδη "ζαχαρώσει" (όπως αναμενόταν βέβαια) αλλά η υφή του ήταν πολύ ευχάριστη, κρεμώδης χωρίς την αίσθηση ότι μασάς κομματάκια ζάχαρης όπως συμβαίνει σε ζαχαρωμένα ανθόμελα.

Να γνωρίζετε ότι αυτό το είδος μελιού δεν είναι σαν τα άλλα... Πικρίζει...Έχει πολύ ωραία υφή όμως...