Η κούνια έτριζε ρυθμικά από κάτω μου καθώς πίεζα με το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού μου κόντρα στις σανίδες της βεράντας για να δώσω φόρα. Τα παγερά δάχτυλα του Γενάρη χώνονταν κάτω απ’ την κουβέρτα και τις στρώσεις των ρούχων μου. Τσάμπα κόπος, γιατί εγώ ήμουν ήδη παγωμένη μέσα μου. Το μάτι μου έπεσε στο μισομαραμένο χριστουγεννιάτικο στεφάνι που ήταν κρεμασμένο στη ζωηρόχρωμη μοβ εξώπορτα. Έπρεπε να το κατεβάσω. Έπρεπε να επιστρέψω στη δουλειά. Έπρεπε να γυρίσω στο δωμάτιό μου και να βάλω το αποσμητικό που είχα ξεχάσει. Προφανώς, έπρεπε να κάνω ένα σωρό πράγματα. Όμως όλα μού φαίνονταν βουνό, λες και το να ξαναμπώ στο σπίτι και ν’ ανέβω τη σκάλα για το δωμάτιό μου απαιτούσε το ίδιο ποσό ενέργειας όσο και το ν’ ανέβω στην κορυφή του Έβερεστ. Συγγνώμη, Νοκεμάουτ. Για την ώρα θα πρέπει να τα βγάλεις πέρα με μια βιβλιοθηκάριο που μυρίζει ιδρωτίλα. Πήρα μια βαθιά ανάσα από τον παγωμένο αέρα, που έκοψε τα πνευμόνια μου σαν ξυράφι. Τι παράξενο που έπρεπε να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να κάνει κάτι τόσο ενστικτώδες όσο το ν’ αναπνέω. Το πένθος είχε τον τρόπο του να διαποτίζει τα πάντα, ακόμα κι όταν ήσουν προετοιμασμένη γι’ αυτό.
Σήκωσα την κούπα του μπαμπά μου με το μότο ΔΑΚΡΥΑ ΑΝΤΙΔΙΚΟΥ και ήπια μια γουλιά από το πρωινό μου κρασί για τόνωση. Θα περνούσα την υπόλοιπη μέρα μου μέσα στην αποπνιχτική ζέστη του Αιώνιου Νοκάουτ, όπως ήταν το ανευλαβές όνομα του γραφείου κηδειών στο Νοκεμάουτ. Ο θερμοστάτης του ποτέ δεν έπεφτε κάτω από τους είκοσι τέσσερις βαθμούς Κελσίου, ώστε να νιώθουν άνετα οι κρυουλιάρηδες γηραιοί πελάτες που συνήθως φιλοξενούσε. Η ανάσα μου βγήκε σαν ένα ασημένιο συννεφάκι. Όταν διαλύθηκε στον αέρα, η οπτική μου επαφή με το γειτονικό σπίτι αποκαταστάθηκε. Ήταν ένα συνηθισμένο διώροφο σπίτι με μπεζ ξυλεπένδυση και λειτουργικά διαμορφωμένη αυλή. Αν ήθελα να είμαι δίκαιη, η εκκεντρική βικτοριανή οικία μου με την περιμετρική βεράντα και τον πυργίσκο που έβγαζε μάτι έκανε τα περισσότερα άλλα σπίτια να φαίνονται μουντά. Όμως το διπλανό οίκημα είχε κάτι το άψυχο που έκανε την αντίθεση ακόμα πιο έντονη.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!