Μια ολόκληρη γενιά παιδιών είχε εγκαταλείψει την τηλεόραση για το YouTube. Σε πολλές χώρες ήταν η τηλεόραση. Το YouTube έφερε επανάσταση στα ταμπλόιντ των σουπερμάρκετ και στα εγχειρίδια οδηγιών χρήσης. Σε μερικά μέρη της Σίλικον Βάλεϊ, οι μοντερνιστές φαντάζονταν το YouTube να αντικαθιστά τους καθηγητές κολλεγίων και τους γιατρούς.

Και σε αντίθεση με οποιονδήποτε άλλο ιστότοπο ανοιχτό στις μάζες, το YouTube πλήρωνε τους συντελεστές του. Αυτή η καινοτομία είχε γεννήσει μια ολόκληρη δημιουργική βιομηχανία, μια ομάδα καλλιτεχνών, προσωπικοτήτων, εκτελεστών, influencers (επηρεαστών), εκπαιδευτών και franchise, ένα νέο μέσο ενημέρωσης τόσο επαναστατικό όσο το ραδιόφωνο και η τηλεόραση, και όλα αυτά μέσα σε λίγα μόλις χρόνια. Το YouTube έκανε τους πάντες παρουσιαστές. Το YouTube μας έδωσε «viral» βίντεο όπως το «Gangnam Style», ο Τσάρλι να δαγκώνει το δάχτυλο του αδελφού του, το «Baby Shark», το It’s Friday, Friday, gotta get down on Friday, γιόγκα με την Έιντριεν, μεσημεριανές καλικαντζούρες με τον Mo, καθώς και βίντεο από επαγγελματίες παίκτες του Minecraft.

Ανέδειξε ένα τεράστιο ποικιλόμορφο πλήθος δημιουργών με αστείρευτο ταλέντο που τα παλιά μίντια είχαν αγνοήσει ή παραβλέψει. Χιλιάδες μικροδιασημότητες που μπορεί εσείς να μην τους γνωρίζετε, αλλά σίγουρα τους γνωρίζουν τα εκατομμύρια των νεαρών θαυμαστών τους που τους παρακολουθούν με τέτοιο πάθος, που δε θα το έδειχναν ποτέ για τους αστέρες του κινηματογράφου ή της τηλεόρασης.

Το YouTube δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο με μια σειρά από άλλες εντυπωσιακές startup του διαδικτύου, και τις έχει ξεπεράσει σχεδόν όλες εκτός από το Facebook. Ωστόσο, ενώ το Facebook από τότε δυσκολεύεται να διατηρήσει το ενδιαφέρον των νέων, το YouTube δε δυσκολεύτηκε ποτέ – προσελκύει όλο και νεότερα ακροατήρια χρόνο με τον χρόνο. Καμία εταιρεία δεν έχει κάνει περισσότερα για να δημιουργήσει την οικονομία της διαδικτυακής προσοχής που ζούμε όλοι σήμερα.