Η Ισπανία δεν έχει λειτουργήσει ποτέ ως δημοκρατία. Σε όλη την ιστορία της, μόνο ένα σύστημα διακυβέρνησης έχει απολαύσει πραγματική επιτυχία: η δικτατορία και η χρήση βίας. Η βία, στην πραγματικότητα, είναι αυτό που χαρακτηρίζει την Ισπανία, αποτελεί τον πυρήνα της κουλτούρας και της ταυτότητάς της, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη δυτική ευρωπαϊκή χώρα. Για περισσότερο από χίλια χρόνια, η χώρα έχει δημιουργηθεί και στηριχθεί μέσω της επιθετικότητας - της βίαιης, αδυσώπητης τρομοκρατίας και του πολέμου κατά του δικού της λαού. Χωρίς αυτή, η χώρα διασπάται και η Ισπανία χάνει την ύπαρξή της - μια πραγματικότητα που επιβεβαίωσαν πρόσφατα γεγονότα στη Βαρκελώνη. Ο αυταρχισμός είναι η προεπιλεγμένη ρύθμιση της Ισπανίας.

Ωστόσο, η Ισπανία έχει παράγει πολλούς από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες και στοχαστές του δυτικού κόσμου, από τον Θερβάντες, συγγραφέα του πρώτου σύγχρονου μυθιστορήματος, έως τον Γκόγια, τον πρώτο σύγχρονο ζωγράφο. Πολλές από τις δυτικές καλλιτεχνικές εκφράσεις, στην πραγματικότητα, θα ήταν αδύνατες χωρίς την ισπανική συνεισφορά. Αυτή η μοναδική εθνική ιδιοφυΐα, ωστόσο, δεν υπάρχει παρά τη βίαιη παράδοση της Ισπανίας; στην πραγματικότητα, γεννιέται από αυτή. Πράγματι, η ιδιοφυΐα της Ισπανίας και η βίαιη φύση της συνδέονται, κολλημένες η μία στην άλλη σε έναν μακάβριο, περίπλοκο χορό. Αυτή είναι η τραγωδία της χώρας.

Η «Λα Βιολένθια» αποκαλύπτει αυτή την αλήθεια για πρώτη φορά, εκθέτοντας την αιματοβαμμένη καρδιά της Ισπανίας - από τις ρίζες της στην αρχαία εποχή μέχρι τον Εμφύλιο πόλεμο και την τρέχουσα κρίση στην Καταλονία. Η «Λα Βιολένθια» θα είναι στην παράδοση αυτών των βιβλίων που ορίζουν την κατανόησή μας για μια χώρα.