Η βούρτσα αρέσει πολύ στο γατάκι, σε όλα τα σημεία του σώματος, και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να το πληγώσει, όπως άλλα είδη περιποίησης. Ταυτόχρονα δείχνει σαν να του κάνει μασάζ.

Ο στατικός ηλεκτρισμός παίρνει όσες τρίχες είναι να φύγουν, αλλά όσο περισσότερη ώρα βουρτσίζω, τόσο καλύτερα λειτουργεί.
Αν μπορεί να το ανεχτεί η γάτα, οι κυκλικές κινήσεις είναι πιο αποτελεσματικές από τον παραδοσιακό "ίσιο" τρόπο βουρτσίσματος, καθώς συγκρατώνται περισσότερες τρίχες χωρίς να πετάνε στον αέρα.

Καθαρίζω τις τρίχες μόνο στο τέλος και όχι ενδιάμεσα στα βουρτσίσματα, ώστε να μαζευτούν όλες σε κουβάρι.

Μερικές τρίχες που παρασύρονται, χωρίς να κολλήσουν στην βούρτσα, συγκεντρώνονται κοντά στη βάση της ουράς. Μαζεύονται εύκολα με απαλή βούρτσα ή χτενάκι (ή με το χέρι).

Η πίσω πλευρά της βούρτσας (χωρίς δοντάκια) μαζεύει ικανοποιητικά τρίχες από υφάσματα.

Καθαρίζεται και πλένεται πανεύκολα.

Το μόνο θέμα που έχω είναι ότι το ζωάκι θέλει συνέχεια να παίξει με την βούρτσα, με κίνδυνο να την μασήσει, οπότε χρειάζεται να την απομακρύνω.

Θα επανέλθω ως προς την αντοχή στον χρόνο.

* Μετά από 14 μήνες καθημερινής χρήσης, ένα βούρτσισμα την ημέρα συνεχόμενο για 5 λεπτά: Τα περισσότερα δοντάκια της βούρτσας έχουν χάσει την μυτερή άκρη και έχουν κοντύνει κάποια χιλιοστά. (φρόντιζα να μη πιάνω μόνο από την μία μεριά τη βούρτσα, ώστε να φαγωθούν ομοιόμορφα). Δουλεύει ακόμη, αλλά αυξήθηκε αρκετά ο χρόνος βουρτσίσματος οπότε προχώρησα σε αντικατάσταση (ίδιο μοντέλο).

Η γατούλα είναι δύο ετών και είμαστε στην δεύτερη βούρτσα, είναι η μόνη που ανέχεται (πρόσφατα διεγνωσμένη και με FHS - σύνδρομο υπερευαισθησίας γάτας). Αν γίνεται σωστά και από μικρό, είναι από τις καλύτερες και λιγότερο ενοχλητικές μεθόδους για βούρτσισμα.