Ανήκουν το ένα στο άλλο σε διάθεση, σε τόνο και μέσω ορισμένων εικόνων και λέξεων που σχηματίζουν μια αναπήδηση ηχών - όχι λιγότερο από τη λέξη "αλάτι".

Ορυκτές, απόκοσμες, αισθητηριακές, τα ποιήματα στη συλλογή βιώνονται ως συναντήσεις - κάποιες με τη σιγουριά του ημερησίου φωτός, άλλες στη ζωή των ονείρων - που ανανεώνουν με την αναστροφή κάθε σελίδας.