Η κριτική αφορά το μοντέλο mkII δηλ τα μαύρα στη φωτό του skroutz, αυτά με τον καπλαμά ξύλου σαν επένδυση είναι να τα mkI. Η διαφορά είναι στη θέση του τουιτερ που στα mkII αγγίζει το γούφερ.
Πήγα σε αυτά τα ηχεία μετά τα Klipsch R51M και τα Elac Debut 2.0 B6.2 και δεν το μετάνιωσα καθόλου.
Άργησα να γράψω κριτική γιατί ήθελα να τα ακούσω στρωμένα, αγοράστηκαν τον Σεπτέμβρη του '23 στα 369€.
Είναι ο ορισμός των μεσαίων, με πολύ γρήγορη απόκριση στο (βαθύ και με μόνιμη παρουσία) μπάσο και εξαιρετικά λεπτομερές και "ηλιόλουστο" τουιτερ που δεν κουράζει στην πολύωρη ακρόαση. Οι φωνές βέβαια, σαν γνήσια αγγλικά ηχεία είναι λίγο "πίσω", δεν έχουν αυτή την πομπώδη αλλά και κουραστική μετά από κάποιες ώρες, λαμπρότητα των Klipsch. Oύτε είναι τόσο linear ο ήχος γενικά όσο των Klipsch.
Τα ηχεία παίζουν απ την πρώτη μέρα χωρίς να πειράξω το παραμικρό στο equalizer, ούτε μπάσα ούτε τίποτα και τα έχω λατρέψει, γιατί μπορώ να ακούω από Amy Winehouse μέχρι Metallica χωρίς να πειράξω το παραμικρό.
Μου έλεγαν για την ποιότητα της Acoustic Energy αλλά δεν το πίστευα σε τέτοιο βαθμό, κι εδώ έρχομαι να πω ότι η καμπίνα δεν είναι απ το παραδοσιακό mdf αλλά ΗDF 15 mm, 3 χιλιοστά λεποτότερο δηλ.
Το HDF παρέχει τη δυνατότητα χρήσης λεπτότερων τοιχωμάτων καμπίνας χωρίς απώλεια ακουστικής απόδοσης, καθώς η μάζα και η ακαμψία του HDF 15 mm είναι μεγαλύτερη του προηγούμενου MDF 18 mm. Αυτό θα το καταλάβει κάποιος πολύ εύκολα ακούγοντας το μπάσσο αυτών των ηχείων, πόσο solid γεμάτο, γρήγορο και βάθος έχει. Πιστεύω ότι κανονικά θα άνηκαν σε μια κατηγορία τιμής άνω των 500€. Ειδικά σε σύγκριση με τα δύο προηγούμενα που είχα απέχουν πολύ... Πάρα πολύ. Overall όμως και πέρα απ το μπάσσο το ηχείο σου δίνει ακουστική με τρελή λεπτομέρεια, ανάλυση, clarity, τεράστιο sound stage τόσο wide που γι αυτό λέω παραπάνω ότι θα έπρεπε να ανηκουν σε ανωτερη κατηγορία τιμής και δυναμική που ποτέ μα ποτέ δεν θα ανοίξεις το volume στο τέρμα. Θα έλεγα ότι το δυνατό του σημείο είναι οι μεσαίες και κατόπιν οι υψηλές αλλά δεν διαχωρίζει τον ήχο (π.χ Klipsch) και δεν σου δίνει καθόλου εκνευριστικά ηλεκτρονικό ήχο ψηλά. Αν τα ακούσετε κάπου δοκιμάστε τα με Tool το The Pot θα με θυμηθείτε ή με το Perfect 10 - The Beautiful South αν δεν είστε τόσο του ροκ, θα καταλάβετε εύκολα πόσο καλά είναι στη διαχείρηση και πως μπορεί ένα τόσο μικρό ηχείο να παράξει τόσο "μεγάλο" και πλήρη ήχο.
Μ' αρέσει να αλλάζω ανά καιρούς ηχεία bookshelf αλλά μ' αυτά εδώ δεν μπορώ να βρω το παραμικρό ψεγάδι, ούτε ηχητικά αλλά ούτε και ποιοτικά που είναι μακριά απ' τα υπόλοιπα της κατηγορίας και πραγματικά δεν συγκρίνονται σε καμία περίπτωση όπως και το ότι παίζουν σχεδόν όλα τα είδη μουσικής που ακούω, και δεν τα λες λίγα, εξαιρετικά χωρίς το παραμικρό equalization. Nα πω ότι ειδικά στα afro latin funk soul είδη γίνεται πόλεμος, με παίρνει η γειτόνισσα από κάτω και μου λέει δώσε λίγη ένταση...
Tα οδηγώ με έναν Yamaha AS-301 (πάντα με stand alone dac) και σε άλλο δωμάτιο με έναν SMSL DA-9 και ένα DAC SU-6. Bέβαια εδώ να πούμε ότι σε σαλόνια πολλών τμ² υστερούν κάπως ειδικά αν είναι τοποθετημένα μακριά το ένα από το άλλο, μην ξεχνάμε ότι είναι μικρά κουτιά... Ειδικά αν συγκριθεί ο ήχος με floorstanding ηχεία.
Υπάρχουν αρκετά αναλυτικά ριβιου από ειδικούς που μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο για λεπτομέρειες ακόμα και ηχομετρικά τεστ αλλά, ακούστε τα κάπου και θα καταλάβετε...