Βρισκόµαστε 31 χρόνια µετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Οι εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, ιδίως µετά το ξέσπασµα της οικονοµικής κρίσης και του πολέµου στην Ουκρανία, έχουν δείξει ότι οι τυµπανοκρουσίες µε τις οποίες είχε υπογραφεί η συνθήκη δεν ανταποκρίνονται στην πραγµατικότητα.

Η ΕΕ µαστίζεται από τη φτώχεια, την κοινωνική αδικία, τη συρρίκνωση των κοινωνικών και δηµοκρατικών δικαιωµάτων, την άνοδο του ρατσισµού και της ακροδεξιάς, τις εσωτερικές αντιθέσεις και τα διαφορετικά συµφέροντα των ισχυρών κρατών, το ολοένα αυξανόµενο χάσµα ανάµεσα στα ισχυρά και στα λιγότερο αναπτυγµένα κράτη.

Ειδικά για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό η εµπειρία της συµµετοχής στην ΕΕ αποδείχθηκε οδυνηρή. Σε αυτές τις συνθήκες τίθεται µε επίταση το ερώτηµα: «Υπάρχει εναλλακτικός δρόµος; Μπορεί η Ελλάδα εκτός ΕΕ;»

Ο παρών τόµος ξεκινά τη µελέτη του κρίσιµου αυτού ερωτήµατος. Ανοίγει τη συζήτηση για τις παρακάτω θεµατικές:

• Ποιες είναι οι οικονοµικές και πολιτικές προϋποθέσεις για την εκτός ΕΕ πορεία της Ελλάδας;
• Ποιες οι προοπτικές των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωµάτων, της εξάλειψης της εκµετάλλευσης του εργατικού δυναµικού;
• Ποιες οι προοπτικές για τη βιοµηχανική και τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας;
• Ποιες οι προοπτικές για την ανάπτυξη της αγροτικής οικονοµίας;
• Πώς µπορεί να αξιοποιηθούν καλύτερα οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και το παραγωγικό δυναµικό;
• Ποιο το µέλλον των µικροµεσαίων επιχειρήσεων εκτός ΕΕ;
• Τι µπορεί να γίνει µε τις διεθνείς εµπορικές συναλλαγές της χώρας. Υπάρχουν εναλλακτικές εµπειρίες και λύσεις;
• Πώς µπορούν να αξιοποιηθούν από την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό οι διεθνείς συνθήκες;