Ο Henri Rousseau (1844–1910) ήταν υπάλληλος στο Τελωνείο του Παρισιού που ονειρευόταν να γίνει διάσημος καλλιτέχνης. Στην ηλικία των 49 ετών, αποφάσισε να το δοκιμάσει. Αρχικά, οι φωτεινές, δυναμικές πίνακες του Rousseau με ζούγκλες και εξωτικά φυτά και ζώα θεωρήθηκαν παιδαριώδεις και απλοϊκοί, αλλά το μοναδικό και επίμονο στυλ του σύντομα κέρδισε αναγνώριση. Μετά το 1886, εκθέτονταν τακτικά στο διάσημο Salon des Indépendants του Παρισιού, και το 1908 έλαβε ένα θρυλικό συμπόσιο τιμής, που φιλοξενήθηκε από τον Πικάσο.

Αν και είναι πιο γνωστός για τις τροπικές σκηνές του, ο Rousseau, στην πραγματικότητα, δεν έχει ποτέ φύγει από τη Γαλλία, καταφεύγοντας σε βιβλία και περιοδικά για έμπνευση, καθώς και σε επισκέψεις σε φυσικής ιστορίας μουσεία και αφηγήσεις από στρατιωτικούς που επιστρέφουν. Δουλεύοντας με λάδι σε καμβά, τείνει προς μια ζωντανή παλέτα, ζωντανή απεικόνιση, καθώς και μια ορισμένη πλούσια, νωχελική αισθησιασμό όπως φαίνεται στην γυμνή σύνθεση στη ζούγκλα «Το Όνειρο».

Σήμερα, ο «μύθος του Rousseau» είναι καλά καθ established στη ιστορία της τέχνης, συγκρίνοντάς τον με άλλους δασκάλους του μετά-ιμπρεσιονισμού όπως οι Cézanne, Matisse και Gauguin. Σε αυτή τη συμπαγή εισαγωγή της TASCHEN, εξερευνούμε τα στοιχεία αυτού του καλλιτέχνη που ανθίζει αργά και την κληρονομιά του ως έναν απίθανο ήρωα του μοντερνισμού.

“Τίποτα δεν με κάνει πιο ευτυχισμένο από το να παρατηρώ τη φύση και να ζωγραφίζω αυτό που βλέπω.” — Henri Rousseau

Σελίδες: 96, Έτος Έκδοσης: 0609, Διαστάσεις: 21x21cm