Το μαυροτράγανο γενικά αλλά μόνο από Σαντορίνη λόγω εδάφους και γνώσης, ίσως είναι το κορυφαίο ελληνικό κόκκινο ακόμα και από τα καλά ξινόμαυρα της Νάουσας ή το ανερχόμενο Λημνιώνα από τον Τύρναβο ή τα καλά Αγιωργίτικα της Νεμέας.

Το ελάχιστο στα top 3 που μετά σου αρκεί για παρέα ένα απλό Αβέρωφ των 8 ευρώ.

Αυτά περί "βανίλιας και μέντας με φρούτα και μπαχάρια" ποτέ δεν τα είδα με καλό μάτι.

Το κρασί είναι απίστευτα πληθωρικό, έχει τρομαχτικό χαρακτήρα και πίνεται με μεγάλη απόλαυση. Σε παρασύρει με το δυνατό άρωμα, τη μεστάδα και την ιδιαιτερότητά του γευστικά.

Μπορεί δλδ να σκιάσει σε απόλαυση όποιο άλλο φαγητό βάλεις μαζί. Και αν "τολμήσεις" να το βάλεις συνοδευτικό με γεύμα, πρέπει και το φαγητό να είναι θεσπέσιο.

Το συγκεριμένο μαυροτράγανο το φροντίζει και το ανέδειξε ο κύριος Σιγάλας ως πρωτοπόρος. Η τιμή οριακά τσουχτερή, δλδ κανονικά θα έπρεπε να ήταν όλα τα καλά μαυροτράγανα ίσως και στα 25 ευρώ ΠΑΡΟΛΟ που αν υπήρχε τέτοια γεύση σε κρασί ιταλικό ή γαλλικό θα μιλάγαμε για 100 ευρω.

ΥΓ. Η παλαίωση στα μαυροτράγανα τους είναι σχεδόν αδιάφορη. Είναι τόσο καλά φρέσκα όσο και γέρικα από προσωπική πείρα σε μπουκάλια το ένα μετά το άλλο με διαφορά 12 χρόνια.

Amazing!

Το καλυτερο εως τωρα για μενα στα κοκκινα με βαρυ σωμα, γεματο, πιο πολυ να το πιες για ποτο το βραδυ οχι με το φαγητο, του αξιζει solo αντιμετωπιση