Ο Χάρι κράτησε την πένα του ανάμεσα στα δόντια του και έβγαλε ένα μπουκαλάκι με μελάνι κι ένα ρολό περγαμηνής που είχε κάτω από το μαξιλάρι του. Ξεβίδωσε αργά και προσεκτικά το πώμα του μπουκαλιού, βούτηξε την πένα του στο μελάνι κι άρχισε να γράφει, σταματώντας πότε πότε για να αφουγκραστεί, αφού, αν κάποιος από τους θείους του, τους Ντάρσλι, σηκωνόταν για να πάει στο μπάνιο κι άκουγε τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνει η πένα όταν γράφει κανείς μ’ αυτήν, σίγουρα θα περνούσε το υπόλοιπο καλοκαίρι κλειδωμένος στην αποθηκούλα κάτω από τις σκάλες.

Η οικογένεια Ντάρσλι, η οποία κατοικούσε στην οδό Πριβέτ, αριθμός 4, ήταν ο λόγος για τον οποίο ο Χάρι δε χαιρόταν ποτέ τις καλοκαιρινές διακοπές του. Ο θείος Βέρνον, η θεία Πετούνια κι ο γιος τους, ο Ντάντλι, ήταν οι μόνοι ζωντανοί συγγενείς του Χάρι. Ήταν Μαγκλ κι είχαν εντελώς μεσαιωνικές απόψεις για τη μαγεία. Το όνομα των γονιών του Χάρι, οι οποίοι ήταν κι αυτοί μάγοι, δεν αναφερόταν ποτέ στο σπίτι των Ντάρσλι. Η θεία Πετούνια κι ο θείος Βέρνον ήλπιζαν χρόνια ολόκληρα πως, αν καταπίεζαν τον Χάρι σχετικά μ’ αυτό το θέμα, θα εξουδετέρωναν τις μαγικές του ικανότητες. Όμως, προς μεγάλη τους αγανάκτηση, οι προσπάθειές τους όλα αυτά τα χρόνια δεν πέτυχαν και τώρα ζούσαν με τον φόβο μήπως μάθει κανείς ότι ο Χάρι είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας διετίας στη Σχολή «Χόγκουαρτς» για Μαγείες και Ξόρκια.